شنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۵

منم که گوشه میخانه خانقاه من است

منم که گوشه میخانه خانقاه من است

hafiz_1b

فال حافظ به دخت/

منم که گوشه میخانه خانقاه من است                دعای پیر مغان ورد صبحگاه من است

گرم ترانه چنگ صبوح نیست چه باک                  نوای من به سحر آه عذرخواه من است

ز پادشاه و گدا فارغم بحمدالله                           گدای خاک در دوست پادشاه من است

غرض ز مسجد و میخانه‌ام وصال شماست           جز این خیال ندارم خدا گواه من است

مگر به تیغ اجل خیمه برکنم ور نی                     رمیدن از در دولت نه رسم و راه من است

از آن زمان که بر این آستان نهادم روی                فراز مسند خورشید تکیه گاه من است

گناه اگر چه نبود اختیار ما حافظ                        تو در طریق ادب باش و گو گناه من است

حافظ می گوید:

شما اگر چه در میان جمع هستید؛ولی از لحاظ روحی خود را تنها احساس می کنید.این مهم نیست و نگران این حالت نباشید.کسانی هم می خواهند گناه خو را به گردن شما بیندازند؛این هم مهم نیست چون حقیقت همیشه روشن خواهد شد.

1 دیدگاه

  1. حنانه می‌گه:

    خوبه دیگه …
    خودمونو باید بزنیم به کوچه علی چپ .
    و صبر کنیم تا حقیقت روشن بشه . اما چقدر صبر کنیم؟!!!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

کلیه حقوق متعلق به مجتمع رسانه ای اطلس می باشد