من خیلی تنهام

من تک فرزندم…

همه می‌گن خوش به حالت، همه چیز برای توئه.
ولی هیچ‌کس نمی‌پرسه وقتی خسته می‌شی، کی با تو می‌مونه؟

وقتی می‌خندی، کسی هست بخنده.
اما وقتی بغض داری…
سکوت خونه بلندتر از هر صداییه.

من یاد گرفتم با خودم حرف بزنم،
با خودم بازی کنم،
و گاهی هم تنهایی‌هام رو بغل کنم.

تک فرزند بودن یعنی مستقل بودن…
ولی گاهی هم یعنی دلت برای یه همراه کوچیک، تنگ میشه 🤍

اشتراک‌گذاری:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *