داشتن فرزند یعنی وارد دنیایی میشی که هم سختی داره، هم عشق بیانتها…
مزایاش؟
یه دلِ گرمتر توی خونه،
یه خندهی واقعی وسط خستگی،
و یه دلیل برای ادامه دادن حتی وقتی کم میاری.
معایبش؟
کمخوابی، خستگی، نگرانیهای تمومنشدنی…
و روزهایی که فکر میکنی «از پسش برنمیام».
اما وقتی دو تا فرزند داشته باشی…
یه جور تعادل عجیب توی خونه شکل میگیره:
با هم بازی میکنن،
با هم میخندن،
حتی با هم شلوغ میکنن 😅
خستگی دو برابر میشه…
اما عشق هم تقسیم نمیشه، بیشتر میشه.
آخرش میفهمی:
سختیها هستن، ولی چیزی که میمونه، فقط عشق بینشونه 🤍✨
