وقتی مادر میشی، همه یه نظری دارن…
«بغلش نکن عادت میکنه»
«زیادی لوسش کردی»
«این کارو نکن»
«اون کارو بکن»
انگار همه متخصصن، جز مادری که شبها بیدار مونده، اشک ریخته، نگران شده و از جونش برای بچهاش مایه گذاشته.
آخرش یاد گرفتم به جای صدای آدمها،
به صدای قلبم گوش کنم…
و از لحظات لذت ببرم
چون هیچکس به اندازه یک مادر، بچهاش رو دوست نداره. 🤍
