حورا؛ روایتگر روح بزرگ یک زن

«حورا»روایت زنان بی سرپرست یا بد سرپرست و تصویرگر تلاش مردانه آن ها برای امرار معاش و حفظ خانواده است. قهرمان اصلی داستان زنی خودساخته و صبور است. در تمام طول فیلم ذره ای صدای حورا بالا نمی رود،زنی که در خود بی صدا می شکند اما نمی گذارد صدای شکسته شدنش را کسی بشنود.

0

مینی سریال «حورا» به کارگردانی«رضا کمالی»و تهیه کنندگی«جواد فرحانی» بعد از پخش سریال جذاب «گاندو ۲ » در ایام نوروز به روی آنتن شبکه سه سیما رفت تا آنتن این شبکه تا شروع ماه مبارک رمضان خالی نماند.سریالی که همانطور که از نامش پیداست قهرمان آن یک زن است.«مهشید ابراهیمیان » در مقام نویسنده در جای جای سریال سعی داشته تا بر محوریت زن و مادر در خانواده در غیاب پدر بپردازد.پدر در سه خانواده داستان مرده است؛خانواده حورا، ملیحه و ژاله و این سه زن در مقام مادری بار خانواده و مشکلات آن را به دوش می کشند. داستان با سوژه تکراری فرزند خواندگی شروع می شود. علیرضا مثل کارکترهای مشابه زمانی که میفهمد فرزند واقعی حورا و بهزاد نیست و این واقعیت را حورا از او.پنهان کرده بسیار عصبانی می شود و ترک خانه می کند. تفاوت این سریال با سریال های مشابه در ادامه روند داستان است ؛جایی که حورا می فهمد همسرش به او نیز دروغ گفته و علیرضا را از پرورشگاه نیاورده و او پسر ملیحه است.در اینجا علاوه بر علیرضا،حورا نیز از دروغ بزرگ شوهرش شوکه می شود.

 

«حورا»روایت مادری است که گرچه فرزندش را بدنیا نیاورده اما لحظه ای از فکر و خیال او بیرون نمی آید.حورا با مرگ بهزاد در چالشی بزرگ گرفتار میشود اما یک تنه و با صبوری می ایستد و برای آرامش خاطر علیرضا هرکاری می کند. در این سریال هم شوهر ملیحه و هم حورا به همسرانشان دردروغفته اند با این تفاوت که اولی بخاطر خودخواهی و از سر فقر و نداری و دومی بخاطر عشق به همسرش. فیلمساز میخواهد بگوید هر دو شوهر متهم هستند و دروغ می تواند بنیان خانواده را از هم بپاشد چه دروغ زشت و چه دروغی که در ظاهر زیباست.

 

«حورا»روایت زنان بی سرپرست یا بد سرپرست و تصویرگر تلاش مردانه آن ها برای امرار معاش و حفظ خانواده است. قهرمان اصلی داستان زنی خودساخته و صبور است. در تمام طول فیلم ذره ای صدای حورا بالا نمی رود،زنی که در خود بی صدا می شکند اما نمی گذارد صدای شکسته شدنش را کسی بشنود. حورا برای همه مظهر ایستادگی و تلاش است، یادمان بیاید دیالوگ:«حوراست دیگه» که بارها از زبان کارکترهای مختلف بیان می شود و بیانگر این است که هرکس این زن را می شناسد به درستی و عاقل بودنش اطمینان دارد.ضعف جسمانی این زن بدلیل بیماری ام اس هیچ گاه بر توانمندی و روح بزرگ او غلبه نمیکند.حتی شخصیت علیرضا هم از آن جهت برای اطرافیان قابل احترام است که تربیت شده حوراست.

 

حورا با تصمیم بزرگی که در پایان داستان می گیرد موجب می شود تا همه چی ختم بخیر شود و شادی به زندگی شخصیت های سرگردان داستان برگردد.

 

«حورا»گرچه سعی می کند در پردازش شخصیت ها از سطح تیپ بگذرد اما کارکترهایی چون ماهور و طناز پرداخت درستی ندارند.ما هیچ تصویری از خانواده طناز در سریال نمی بینیم فقط بدگویی از آنها را از زبان بقیه می شنویم. فیلمساز در پرداخت شخصیت و رابطه میان همایون و طناز عجولانه عمل کرده است. شخصیت ماهور و شکل گیری عشق میان او و علیرضا هم پرداخت درستی ندارد. هم چنین مخاطب نمی فهمد بدرستی نیت اقبال از برملا کردن راز بهزاد بعد از مرگش چه بوده است؟! عذاب وجدان یا ایجاد تنفر در حورا نسبت به بهزاد و رسیدن به حورا؟!هم چنین سریال ریتم کندی دارد که بخشی از آن بخاطر شخصیت بسیار آرام حوراست.

 

انتهای متن/ نفیسه ترابنده