روز جوانی یا روز جوان …؟

0

در سرزمین جوانی، جوانی كردن و جوان ماندن سخت است و گرنه هر كسی پس از نوجوانی، لاجرم جوانی است برنا، مسئله این است جوانی كردن.

روز جوان روزی است که در تقویم کشورهای مختلف برای جوانان نام ‌گذاری شده ‌است. در کشور عزیز ما ایران نیز روز ۱۱ شعبان سالروز میلاد حضرت علی ‌اکبر فرزند امام حسین (ع)، به عنوان روز جوان و در کشورهای دیگر روز ۲۱ آگوست توسط سازمان ملل به عنوان روز جوان در نظر گرفته شده‌ است.

من جوانم، او جوان است، ما جوانیم، یا اینکه من در میان جوانانم، او در میان جوانان  است، ما در میان جوانان هستیم، جوانان در دبیرستان، در دانشگاه، جوانان در بازار، در مسجد، جوانان روی سكوهای استادیوم، جوانان در مطبوعات، جوانان خواننده مطبوعات، جوانان مخاطب پیام ها، جوانان صادر كننده پیام ها، جوانان در شهر، جوانان در روستا، جوانان اینجا، جوانان آنجا، جوانان همه جا.

امروز روز جوان، فردا روز جوان و هر روز دیگری روز جوان. اعلام یک روز به عنوان روز جوان فقط گریزی است برای خالی نبودن عریضه طولانی عنوان روزها، وگرنه چه روزی را به یاد دارید كه روز جوان نباشد. كدام سازمان و نهاد و وزارتخانه ای را سراغ دارید كه با جوان سروكار نداشته باشد. از سیاست و اقتصاد گرفته تا فرهنگ و اجتماع، همه چیز در این كشور آكنده از جوانان است.

در سرزمین جوانی، جوانی كردن و جوان ماندن سخت است و گرنه هر كسی پس از نوجوانی، لاجرم جوانی است برنا، مسئله این است جوانی كردن.

جوانی كردن واژه ای است لیز، مثل صابون آب خورده، به دست نیامده از دست می رود. تیز است مثل تیغ و در كشور ما خیلی صفات دیگر دارد كه هر كدام را می توان در كنار هم قرار داد و نتیجه گرفت. جوانی كردن پدیده ای است عجیب، پیچیده و تا حدودی ناممكن.

بسیاری از والدین و مسئولان و صاحب نظران جوانی را می پسندند كه جوانی نكند. مثل مردان و زنان سالخورده و میانسال سنگین رفتار كند، عجله نكند. همه پیش فرض ها و اما و اگرها را در رفتارهایش لحاظ كند، این نگرش محافظه كارانه به جوانی از آنجا ناشی می شود كه مردان جاافتاده و زنان جهان دیده، حال و حوصله دردسرهای جوانی كردن جوانان را ندارند.

 دل و دماغ سرعت و عجله جوانان را ندارند، می خواهند آنها را به ثبات و رنگ و بوی خودشان در آورند، پیراهن پاره نكرده، مثل آدم های هزار تا پیراهن پاره كرده زندگی كنند تا هم خیال خودشان از آینده جوان شان راحت شود و هم به وجود چنین جوانان سنگین و جاافتاده ای افتخار كنند.

مسئله امروز جوانان جوانی نیست، مسئله همان است كه گفتم، جوانی كردن است. اگر این روز جوان با عنوان روز جوانی كردن نامگذاری می شد، ماجرا كلی از این رو به آن رو می شد. زیر و رو می شد و به هم می ریخت، جوانی كردن اولین و مهمترین عامل جوان بودن است، داشتن سن جوانی كه متر و معیار مهمی نیست.

بیایید به واسطه روز جوان بار دیگر به این موضوع حیاتی نگاه كنیم كه به عنوان جوان ترین جامعه جهان چقدر فرصت و امكان جوانی كردن در شهر و روستا پدید آورده ایم. چقدر روزنه و پنجره برای دیدن، چقدر راه و هدف برای رفتن و رسیدن و چقدر انگیزه و امكان برای ماندن و جوانی كردن به وجود آورده ایم.

به خیابان ها و كوچه ها، به معابر و چهار راه ها، به استادیوم ها و سكوها به لابه لای این جمعیت پیاده روها نگاه كنیم و فراموش نكنیم زندگی آن جوانی كه امروز در تنگناهای آگاهانه و ناخودآگاه رنگ عصیان و یا هاشور بی خیالی می خورد، آینده سرزمینی است كه دوستش داریم.

آن كسی كه از جوان توقع میانسالی و جاافتادگی دارد، آن كسی كه جوان را از جوانی كردن برحذر می دارد، آن كه نمی داند برای جوان امروز مرز تحمل حرف ها به پایان رسیده و زمان زمان عمل جوانانه برای جوانان است، همه و همه در یك سمفونی كشدار می نوازند كه نامش بی توجهی است.

به مناسبت روز جوان، روز ملی جوان، حداقل این درخواست را می توان كرد كه بیایید برای یك بار هم كه شده تماشا كنیم شهرمان و بگوئیم: كجاست جای جوانی؟

سید صاحب سیدنور

پژوهشگر و فعال اجتماعی و سیاسی

انتهای متن/ منبع:خبرگزاری علم و فناوری استان خوزستان