در مباحث زنان بزرگترین شکایت از دولت ها عدم تغییر نظام پوسیده آموزش و پرورش است

از دولتی که قرار است در انتخابات اردیبهشت ماه بر سر کار بیاید، چه انتظاری برای غلبه بر این مشکلات و مسائل می رود؟ اصولا مهم ترین مشکلات در حوزه امور زنان وخانواده از دیدگاه صاحب نظران چیست؟ عمده مسائل دختران و زنان جامعه ما در حال حاضر کدام است؟ به دخت با یکی از مسئو لین سابق دفتر امور زنان و خانواده در این زمینه به گفت و گو نشسته است.

0

دکتر مریم اردبیلی یکی از افراد با سابقه در فعالیت در حوزه زنان و خانواده است. سال ها در مسند مدیریت کل امور زنان و خانواده استان فارس بوده است، تاکنون مقالات و سخنراني هاي متعدد در زمينه مطالعات زنان و خانواده در کشورهایی چون قبرس، ارمنستان و سوئيس ارائه کرده، حضور در کنفرانس های منطقه ای و اجلاس های جهانی را تجربه کرده است و اکنون در زمینه آینده پژوهی در امور زنان فعال است. به دخت به بهانه انتخابات گفت و گویی را درباره مسائل مربوط به زنان و ریشه یابی مشکلات این حوزه با وی ترتیب داده ایم:

 

خانم اردبیلی با اشرافی که به حوزه امور زنان دارید، به نظر شما الان مهمترین مسائل و  مشکلات دختران جامعه ما چه هستند؟

  • با توجه به اینکه نیمی از جامعه را زنان و دختران ما تشکیل می دهند، هنوز یک تعریف واحد از هویت زنانه و دخترانه در جامعه نداریم و بسیاری از مشکلات زنان و خانواده از همین موضوع نشئت گرفته است. آنچه در مبانی دینی خود می شناسیم این است که زن و مرد به لحاظ ارزشی هر دو انسان و برابر هستند اما در تقسیم نقش ها تفاوت دارند.

در این میان دو نوع نگاه به زنان وجود دارد که هردو اشتباه هستند. یکی نگاه متحجرانه و فرودستی به زنان و دیگری نگاه غربی و برابری جویانه به آانن است که معنای تشابه کامل زن و مرد را اشاعه می دهد. در این میان یک نگاه کامل و متعادل به زن وجود دارد که به درستی تعریف و عملی نشده است. همین نگرش  متحجرانه از یک طرف  و نگاه غربی و برابری جویانه از طرف دیگر به زن موجب شده تا دختران جوان و زنان ما نتوانند جایگاه اصلی خود و هدف شان را در زندگی شناسایی کنند.

 

نگرش  متحجرانه از یک طرف  و نگاه غربی و برابری جویانه از طرف دیگر به زن، موجب شده تا دختران جوان و زنان ما نتوانند جایگاه اصلی خود و هدف شان را در زندگی شناسایی کنند.

 

بر همین اساس نیازها و اولویت های زندگی را بر موضوعاتی تعیین می کنند که واقعی نبوده و ناشی از عدم شناخت هویت واقعی خود است. اینکه می بینید گاهی یک دختر حاضر می شود در هر شغلی که حتی علاقه ای به آن ندارد، وارد شود تا از قِبَل پولی که عایدش می شود هزینه عمل جراحی زیبایی روی قسمت های مختلف صورت و بدن خود انجام بدهد از همین عدم شناخت هویت و شان سرچشمه می گیرد.

 

 اینکه گاهی یک دختر حاضر می شود در هر شغلی که حتی علاقه ای به آن ندارد، وارد شود تا از قِبَل پولی که عایدش می شود هزینه عمل جراحی زیبایی روی قسمت های مختلف صورت و بدن خود انجام بدهد، از عدم شناخت هویت و شان خود سرچشمه می گیرد.

 

عزت نفس هم یکی دیگر از مشکلات شدید بین زنان و دختران ایرانی است. ریشه های متعددی دارد که بخشی از آن به اعتماد به نفس، هویت ملی و دینی و جنسیت بازمی گردد. خیلی از آسیب های رفتاری، ناهنجاری های پوششی و توجه بیش از اندازه به ظاهر هم بخاطر کمبود عزت نفس در این قشر است.

 

 خیلی از آسیب های رفتاری، ناهنجاری های پوششی و توجه بیش از اندازه به ظاهر  بخاطر کمبود عزت نفس در دختران است.

 

بحران الگوی واحد و جذاب نبودن الگوهای قدیمی برای زنان امروز و در نتیجه پس زدن آن از سوی بانوان یکی دیگر از مسائل قابل بررسی در حوزه زنان و خانواده است. در مقابل الگوی جدید، همه جانبه و مناسبی برای تعریف نشده تا آن ها را ترغیب به استفاده کند. کم شدن انگیزه هدف مندی تعهد و مسئولیت پذیری هم از دیگر مشکلات است.

یکی دیگر از آسیب ها، ایراداتی است که نظام پوسیده آموزش و پرورش وارد مسائل زنان کرده است، به این صورت که غلط های محسوس در این نظام عقب ماندگی بسیار در دوران تحصیل دانش آموزان دختر برای آنان ایجاد می کند.. در واقع دختران و پسران مدت ۱۲ سال طلایی را در مدارس می گذرانند که فرصتی مغتنم است اما اشکالات اساسی موجود در نظام آموزشی ما این دوران را سوخت می کند.

 

نظام پوسیده آموزش و پرورش آسیب های  زیادی به مسائل زنان وارد کرده است، به این صورت که غلط های محسوس در این نظام عقب ماندگی بسیار در دوران تحصیل دانش آموزان دختر برای آنان ایجاد می کند.

 

خانم دکتر در حوزه خانواده هم بفرمایید که اگر بخواهیم مهمترین آسیب های این حوزه را ریشه یابی کنیم، به چه مواردی می شود پرداخت و مشخصا  دولت ها در سال های پس از انقلاب در این حوزه چه کرده اند؟

  • ببینید باید تحولی اساسی در نظام آموزشی کشور در راستای رفع آسیب های اجتماعی ایجاد شود که البته ما الان فاصله بسیار زیادی با این تحول داریم. ما نه تنها با نظام آموزشی اسلامی فاصله داریم بلکه از نظامات آموزشی جهان و کشورهای کمتر توسعه یافته هم عقب مانده تر هستیم.

بنابراین پس از گذشت چهار دهه از انقلاب، شاید بزرگترین شکایتی که راجع به مباحث زنان و دختران بخواهیم از دولت ها داشته باشیم، همین عدم تغییر نظام آموزش و پرورش است.

اگر بخواهیم مروری بر سرنوشت مرکز امور زنان در دولت ها داشته باشیم، متاسفانه در اوایل و اواسط راه اندازی این مرکز شاهد رویکرد ترجمه ای با منابع غربی و مبتنی بر نگاه فمینیستی بوده ایم. در دوران دولت نهم و دهم نیز تحولات اساسی صورت نگرفت ولی نام مرکز به صورت نمادین تغییر کرد و با اجرای چندین طرح تمرکز جدی تری بر روی مسائل خانواده صورت گرفت.

 

 در دوران دولت نهم و دهم هم تحولات اساسی صورت نگرفت ولی نام مرکز به صورت نمادین تغییر کرد و فقط با اجرای چندین طرح تمرکز جدی تری بر روی مسائل خانواده صورت گرفت.

 

ادامه دارد…

/انتهای متن/