الگوی اسلامی-ایرانی لباس کجاست؟

فصل “لباس و پوشش” از کتاب مفاتیح الحیات که به تازگی منتشر شده، شامل روایت هایی است که نمونه عملی زندگی به سبک اسلامی است و نشان می دهدکه تا چه میزان اسلامی رفتار می‌کنیم، می‌پوشیم، فکر می‌کنیم، سخن می‌گوییم و…

8

سرویس اجتماعی به دخت/

  • هرگاه برهنه می‌شوید شیطان با چشم طمع به شما می‌نگرد، پس خود را بپوشانید.
  •  کفش راحتی و سبک بپوشید و همانند اهل کتاب نباشید.کفش خوب و لباس پاکیزه بپوشی.
  •  هرگاه امت من از پوشیدن کفش‌ها و نعلین‌های پاره پاره و وصله دار دریغ نکنند، خدا بر آنان آسان گیرد.
  •  هلاکت زنان امت من در دو چیز است: طلا و لباس نازک. ای علی هر مردی از همسرش اطاعت کند خدا او را به رو در جهنم افکند. حضرت علی علیه السلام پرسید: این چه اطاعتی است؟ فرمود: در پوشیدن لباس نازک به وی اجازه دهد. همان گرامی به علی علیه السلام فرمود: ای برادر! به تو سفارشی می‌کنم آن را رعایت کن که شاید خدا سودی به تو برساند: لباس خشن و مناسب اندام بپوش تا غرور و تکبر تو را نگیرد. همچنین فرمود: از خصلت‌هایی که موجب هلاکت قوم لوط شد پوشیدن حریر(ابریشم) بود.
  • شش چیز از اخلاق قوم لوط در این امت است: پوشیدن روپوش بلند از روی تکبر که بر زمین کشیده می‌شود، گشودن و باز گذاشتن دکمه‌های پیراهن و قبا و …. نیز می‌فرماید: هر کس لباس فاخر بپوش، به تکبر گراید و متکبر در آتش دوزخ است.
  • رسول خدا(ص) امتش را از دست کردن انگشتر طلا و پوشیدن انواع لباس زرباف و ابریشمی و ارغوانی نهی فرمود.
  • کفش باریک و نوک دراز نپوشید، چرا که آن، کفش فرعون است و نخستین بار او آن را پوشید.
  • رسول خدا(ص) مردان را از پوشیدن لباس زنان و زنان را از پوشیدن لباس مردان نهی می‌فرمود.
  • رسول خدا(ص) از انگشت نما شدن در هر دو سو(افراط و تفریط) نهی فرموده است: نرمی و بلندی لباس یا تفریط در ضخامت، زبری و کوتاهی آن و نیز می‌فرماید: لباسی که در زیبایی یا زشتی شهرت دارد نپوشید. و نیز می‌فرماید: هر کس لباس شهرت بپوشد خدا از او رو گرداند تا وقتی که آن را کنار نهد. و همچنین می‌فرماید: هر کس در دنیا لباس شهرت بپوشد خدا روز قیامت لباس ذلت بر او بپوشاند.از این نوع روایات سبک زندگی اسلامی که از 14 معصوم(س) نقل شد، در “مفاتیح الحیات” کم نیستند. تمام جملات زیبای مذکور از امامان و پیامبر گرامی اسلام است که می‌بینیم کوچکترین نکات مبتلابه امروز ما را مورد اشاره قرار داده‌اند.

    چند روایتی که آمد تنها بخشی از فصل “لباس و پوشش” مفاتیح الحیات است. این کتاب نمونه عملی زندگی به سبک اسلامی است که می‌توان به وسیله آن خود را طراز داد، اینکه تا چه میزان اسلامی رفتار می‌کنیم، می‌پوشیم، فکر می‌کنیم، سخن می‌گوییم و … .

    اگر همین الآن برای دومین مرتبه برگردیم و روایات بالا را بازخوانی کنیم، می‌بینیم که اگر نگوییم تماما، بلکه اکثرا، عامل به نهی‌شدگان هستند! کفش نوک باریک، انگشتر طلا، پوشیدن لباس زنان توسط مردان و بلعکس، لباس نازک و حریر، لباس شهرت، باز گذاشتن دکمه‌های پیراهن و غیره تماما همان‌هایی هستند که نهی شده و جامعه مانند قوم لوط را رقم زدند.

    حالا کافیست اگر در تهران هستید، به خود زحمت دهید و به مرکز پایتخت، میدان هفت تیر بروید و ببینید چند درصد فروشگاه‌های این میدان که بورس لباس زنانه‌ است، لباس‌های قوم لوط را نمی‌فروشند؟ چند درصد عابران و خریداران لباس‌های قوم لوط بر تن ندارند؟! آیا اینها می دانند که عامل به چه کاری هستند؟

    دین مبین اسلام که تا این حد مسائل را باز کرده و مردم را نهی و امر، واقعا نباید در حکومتی که پس از 1400 سال توانسته تشیع را مبنا و پایه قرار دهد، سطح آگاهی عمومی به اندازه ای بالا رود، که در بازار ما اثری از الگوی درست ارائه لباس و در مردم ما الگوی درست لباس پوشیدن دیده شود؟

    در پایان باید پرسید: آیا “الگوی ایرانی، اسلامی” که سال‌هاست در کلام رهبری دیده می‌شود، شنیده هم می‌شود؟

میثم تولایی/انتهای متن/