این تظاهرات کافی است

وقتي رضا شاه پهلوي قانون كشف حجاب را به اجرا گذاشت، چون فقط از در زور و سركوب وارد شده بود، مردم و مخصوصا زنان مسلمان رو به مبارزه منفي آورده و حجاب خود را حفظ كردند. اما در دوره محمدرضا، چون به روش كاملا فرهنگي و نرم –از طريق رسانه هاي مكتوب و رسانه هاي ديداري و شنيداري- با حجاب مبارزه كردند، بخشي از بدنه جامعه اعتقاد خود را به حجاب از دست داد.

1

سرویس فرهنگی به دخت/

بعد از پيروزي انقلاب اسلامي  تا سال 1359.ش كه حجاب در ايران اجباري نشده بود، تظاهرات زيادي از طرف مخالفان اجباري شدن حجاب و موافقان آن برپا مي شد كه بعضا  به تشنج و درگيري مي انجاميد. بعد از شروع جنگ تحميلي عراق عليه ايران  قانون حجاب، ابتدا براي ادارات و سازمانها و بعد براي تمام محيط هاي عمومي تصويب شد.

اما  اختلافها بر سر حجاب و تظاهرات مختلف سرجايش باقي مانده بود، آن هم در شرايطي كه كشور در شرايط بحراني جنگ به سر مي برد و نياز به آرامش در جامعه بيشتر از هر زماني احساس مي شد. در آن شرايط رئيس جمهور وقت «آيت الله خامنه اي» در مصاحبه اي از امت حزب الله مي خواهند كه به تظاهرات اعتراضي عليه بدحجابي پايان دهند. متن اين مصاحبه را مي توان در روزنامه صبح آزادگان، شماره 1513، مورخ 4 ارديبهشت 1364.ش، صفحه 2 بخوانيد:

 «گرايش به بي حجابي، بدحجابي و فساد و فحشاء توطئه امپرياليسم است. البته مردم حزب الله در مقابل اين توطئه ها نمي توانند ساكت بمانند و درحاليكه يك عده جوان باايمان در بسيج و جهاد سازندگي و ديگر ارگانها مشغول فداكاري در جبهه هستند، اين گونه نمايشها را مردم نمي توانند تحمل كنند. اما به همه برادران و خواهران اطلاع مي دهم كه امروز اين تظاهرات بايستي انجام نگيرد. عكس العمل در مقابل يك چنين پديده هایي طبيعي است، اما همين ناراحتي مردم و تظاهرات در خيابانها ممكن است باعث سوءاستفاده دشمن شود. يعني عوامل دشمن ممكن است در گروه هاي حزب اللهي نفوذ كرده و به نام آنان كارهاي خلاف انجام دهند يا دست به خشونت بزنند…

البته ممكن است يك جوان حزب اللهي تحت تاثير احساسات قرار گيرد و اشتباه كند. پس ما ضمن اينكه حضور مردم و احساسات مردم در مقابل بدحجابي، گرايش به فساد و فحشاء و تظاهر به منكرات را قبول مي كنيم، تندروي هايي از اين قبيل را اصلا قبول نمي كنيم. بنابراين تاكيد مي كنيم كه اين تظاهرات هرچه كه بود و به هرصورت كه بود، كافي است و ديگر ادامه پيدا نكند.»

انوشه ميرمرعشي/انتهای متن/