جشنواره سی ویکم فیلم فجر و یک سوال

جشنواره سی ویکم فیلم فجر هم برگزار شد و سیمرغ های بلورین جشنواره در دستان مردان و زنان برگزیده سینمای ایران قرار گرفت. اما یک سوال: چرا کسانی که از تلویزیون شاهد این مراسم بودند، نتوانستند ستاره‌های زن جشنواره فیلم فجر را در نمای نزدیک ببینند؟

2

سرویس ما و زندگی به دخت/

برنامه اختتامیه سی ویکمین جشنواره فیلم فجر در سالن همایش های میلاد برپا شدو برگزیده های سینمای این دوره از جشنواره انتخاب و تقدیر شدند. این مراسم به صورت مستقیم وزنده از شبکه نمایش سیما پخش شد. اما همه کسانی که پای تلویزیون نشسته بودند، شاهد بودند که هیچ نمای نزدیکی از بازیگران زن سینمای ایران که آن روز بر روی سن  آمدند، نشان داده نشد.

دلیل آن برای بسیاری روشن است: نحوه آرایش و لباس پوشیدن زنان سینمایی ایرانی اجازه نشان دادن این نمای نزدیک از چهره و لباس آنها را نمی دهد.

آیا ما مردم ایران که مسلمانیم و پابند به خیلی حدود اخلاقی و شرعی، نباید از این خانم هایی که اصطلاحا ستاره های عالم هنر این مرز و بوم حساب می شوند، بپرسیم که این طرز آرایش و لباس چرا؟

 شما زنانی که مدعی فرهیختگی و هنرورزی و … هستید ،

شما که بعضا حتی در دایره روشنفکری خود را تعریف می کنید،

شما که گاه حتی از نگاه بعضی محافل سیاسی ضد ایران و اسلام، یک پا مبارز سیاسی هم بحساب می آیید،

شما که خواه ناخواه الگوی خیلی از دختران و زنان این جامعه اید،

آیا باید طرز لباس پوشیدن و آرایش تان ما را یاد کم مایه ترین اقشار زنان این جامعه بیندازد که چون هیچ چیزی برای تشخص و منزلت و جلب نظر در خود سراغ ندارند، ناچار متوسل به ظواهر عجیب و غریب و نامانوس با فرهنگ و هنجار این جامعه می شوند .  البته چنین چیزی از آنها هم پسندیده نیست، اما از شما…؟

جا ندارد بگوییم: وای به حال ملتی که ستاره های عالم هنر و سینمایش اینهایند و اینچنین اند؟!

راستی  حق ملت بزرگ ایران این است که ستاره هایی از این دست داشته باشد؟

البته که نه. حق این است که اینها ستاره نیستند، نه در آسمان سینما نه در هیچ آسمان دیگری .

فرزانه حکمت/انتهای متن/