قیودی از آزادی!! که گرفتارش شدیم

امام خمینی مدتی بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در 22 بهمن 1357.ش به قم رفتند و در منزل قدیمی شان در این شهر ساکن شدند. در واقع می شود گفت که امام سال اول انقلاب را در قم گذراندند و از این شهر مقدس امور کشور را رهبری کردند. آن وقت در همان دوران بانوان زیادی به شکل گروهی و کاملا خودجوش از شهرها و روستاهای مختلف ایران به قم و دیدار امام می رفتند. امام هم گاهی کوتاه و گاهی هم مفصل – بسته به شرایط کشور- برای بانوان ملاقات کننده سخنرانی می کرد. مشروح خبر سخنرانی امام که در یکی از این ملاقات ها – در تاریخ دوشنبه 9 مهر 1358.ش- انجام شده را از قول روزنامه «جمهوری اسلامی» با هم مرور کنیم:

0

سرویس فرهنگی به دخت/

روزنامه جمهوری اسلامی، شماره 103، مورخ سه شنبه 10 مهر 1358، صفحه 4:

امام خمینی(ره): زنان در انقلاب اسلامی پیشقدم بودند

قم- به گزارش خبرنگار ما دیروز گروهی از بانوان مشهد، آمل و آبادان به حضور امام خمینی رهبر انقلاب اسلامی ایران در قم رسیدند و امام برای آنها مطالبی به این شرح بیان فرمود:

«بسم الله الرحمن الرحیم –من از شما خواهران کوچک و بزرگ که از شهرهای مشهد، آمل و آبادان و سایر شهرها آمده اید، تشکر میکنم. امیدوارم از قید اسارتی که در زمان این پدر و پسر به “آزادی” گرفتار بودید، آزاد شوید.

اگر کسی با تاریخ صد ساله ایران آشنایی داشته باشد می داند که شما زنها در جنبش های اصیل که در ایران رخ داده است، از قبیل جنبش مشروطیت و تنباکو همدوش با مردان قیام می کردید. همینطور در انقلاب بزرگی که در زمان ما واقع شده پیش قدم بوده اید و نقش شما در این نهضت از مردها بیشتر بوده. چون وقتی شما به خیابان ها ریختید و در مقابل تانک ها و توپ ها تظاهر کردید، مردها قدرتشان چند برابر شد. پس از پیروزی انقلاب در امر پاکسازی و جهاد و سازندگی نقش بزرگی را ایفا کردید و موجبات دلگرمی برادران رنجدیده کشاورز خود شدید…»

بعدالتحریر:

من از خودم می پرسم آیا ما بانوان ایران اسلامی تا امروز توانسته ایم به قول امام عزیز، خودمان را «از قید اسارتی که در زمان این پدر و پسر به “آزادی” گرفتار» بودیم، آزاد کنیم؟ قیودی که شاید ظاهراً نشان از آزاد و لیبرال! بودن یک دختر و یا زن داشته باشدT ولی در واقع اسارت در دام «مصرف زدگی و تجمل گرایی»، «از خودبیگانگی و انسان غربی را از خود برتر دیدن»، «دور ماندن از بنیان های فکری اسلامی در لایه لایه زندگی فردی و اجتماعی» و… است. قیودی که ارمغان حضور صد ساله استعمار انگلستان در کشورمان بوده. قیودی که برخی از ما را گرفتار اسراف در مقابل دستور اسلام مبنی بر قناعت و صرفه جویی، چشم و هم چشمی در مقابل ساده زیستی، و بدپوشی و تَبَرُج در مقابل عفیف و محجبه بودن کرده…

البته قطعا و یقینی ایمان دارم که جمع زیادی از دختران و زنان مسلمان ایران در پی زدودن ویروس های مخرب غرب زدگی از ذهن و صحنه زندگی روزمره خود هستند. اما ای کاش دعای امام عزیز در حق همه ما مستجاب باشد.

انوشه میرمرعشی/انتهای متن/