یکشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۵

کارخانه های لوازم آرایش انگلیسی به کار می افتد

انگلستان به عنوان قدرتمند ترین کشور اروپای قدیم و نیز پیشتازدر حکومت زنان، در امر آرایش هم جایگاهی قابل بحث و شیوه ای مخصوص داشته است که تا دوران معاصر هم پا برجا مانده است.

makeup_uk

فا طمه قاسم  آبادی/

در بحث آرایش شاید انگلستان به عنوان قدرتمند ترین کشور اروپای قدیم و نیز به دلیل پیشتازی زنان در امر حکومت، جایگاه قابل بحثی داشته باشد، این کشور که دوران حکومت طلایی اش هم به دست یک زن  ( الیزابت اول ) رقم خورد منش و روش های مخصوص به خود را در امر خود آرایی و دیدگاه های زیبایی شناسی داشته اند، روش هایی که تا دوران معاصر پا برجا مانده است.

 

عدم جذابیت آرایش

در زمان ویکتوریا، ملکه انگلیس، آرایش صورت جذابیت خود را از دست داد. خانم ها بسیار ساده و بدون رنگ بودند و معروف است که زنان گونه های خود را با نیشگون گرفتن و لب های شان را با گاز گرفتن سرخ می کردند. ماسک هایی از ترکیب عسل، تخم مرغ، شیر، میوه و سبزیجات و روغن های مختلف ساخته می شد. این دوره یکی از سخت ترین و محدودکننده ترین دوران تاریخ آرایش به حساب می آید.

 

بازگشت آرایش

حدود سال های ۱۹۰۰، در دوران سلطنت ادوارد هفتم در انگلستان، بانوان میانسال و سالخورده مهمانی های بسیاری ترتیب می دادند و به عنوان میزبان، باید به بهترین شکل ممکن یا درواقع تا حد ممکن جوان در مجلس ظاهر می شدند. این زنان اجتماعی به هر وسیله ای که علائم گذر زمان را از چهره شان محو می کرد، نیاز داشتند. از آنجا که این افراد غذای چندان سالمی نمی خوردند، فعالیت و ورزش نمی کردند و نسبت به زنان دوره های قبل در معرض آلودگی بیشتر هوا قرار داشتند، تنها راه ممکن برای حفظ جوانی شان، استفاده از لوازم آرایش و به خصوص کرم های صورت و محصولات ضد چروک بود.

 

لوازم آرایش مخفی

راه دیگر، رفتن به سالن های زیبایی بود که مشهورترین آنها خانه سیکلاکس در لندن بود. از آنجایی که مشتریان این سالن میل نداشتند دیده شوند، از در پشتی سالن و با توری بر روی صورت وارد سالن می شدند و از همانجا بیرون می رفتند. بانو هنینگ، صاحب این سالن، محتاطانه لوازمی چون کرم و روژ لب را به مشتریان خود می فروخت.

یکی از محصولات او، کاغذهای پودرآلود رنگین بود که به صورت کتابچه هایی در اندازه کوچک تولید می شد. این برگه ها برای رفع برق افتادگی صورت استفاده می شد و در مواقع مقتضی بر روی بینی و گونه ها مالیده می شد تا با مات کردن پوست، برق نامطلوب آنرا بگیرد.

این کتابچه ها همچنان مورد استفاده قرار می گیرند و کمپانی آون  هنوز هم آن را تولید می کند. علاوه بر این، زنان در این دوره از ذغال نوک چوب کبریت به جای ریمل و از عصاره گلبرگهای رنگین به جای روژ لب استفاده می کرده اند.

 

سالن های زیبایی علنی

در همین زمان هلنا روبنشتاین  که صاحب سالن زیبایی دیگری بود، کرم ضد آفتاب را تولید کرد و بعدها با افزودن اقلام دیگر، به یک کمپانی معروف تولید لوازم آرایش مبدل شد. با گشایش یک سالن زیبایی به نام سلفریجز در سال ۱۹۰۹، لوازم آرایش دیگر به طور مخفی فروخته نمی شدند، بلکه به بازار آزاد آمدند و زنان با اعتماد به نفس بسیار زیاد، به خریدن آنها می پرداختند.

 در سالهای ۱۹۲۰ انقلابی در کارخانه های لوازم آرایش به وجود آمد و سایه های رنگارنگ برای چشم ها، روژگونه و روژ لب های متنوعی ساخته شد. کرم ها و لوسیون های گوناگون برای پوست و شامپوهای نرم کننده و تقویتی مو به بازار آمد. در سال های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ مدهای اروپایی بیشتر کشورها را تحت الشعاع قرار دادند، مواد پاک کننده پوست، کرم ها، لوسیون ها و نرم کننده ها و لوازم آرایش متنوعی وارد بازار شدند.

 

مدل های آرایشی

در این دهه ابروهای پهن مد شد، خط چشم نیز پهن مشخص بود، گونه ها و لب ها رنگ ملایم داشتند. در اواخر ۱۹۶۰، آرایش ترمیمی و تکمیلی متداول شد و باز هم ابروها باریک شدند. از سال های ۱۹۷۰ به بعد کارخانه ها رنگ های متفاوتی برای آرایش روز و شب، مواد و لوازم آرایش برای زیبایی، سلامتی و پاکیزگی پوست و مو ارائه کردند و خانم ها بیشتر و بیشتر جذب این مواد شدند.

/انتهای متن/

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

کلیه حقوق متعلق به مجتمع رسانه ای اطلس می باشد