دوشنبه ۱۵ آذر ۱۳۹۵

فرش یک کالای هنری سرمایه ایست

از تاریخ فرش در ایران گفتیم و از طرح های مختلف فرش. اما مشکلات فرش در ایران و نقش اقتصادی آن در معیشت خانوار ایرانی و اقتصاد کشور ایران از دیرباز تا کنون هم باب مهمی است که اشاره ای به آن می کنیم.

persian_carpet_bazaar

فاطمه قاسم آبادی/

فرش از دیرباز جزئی جدایی ناپذیر از زندگی مردم ایران بوده است که

با توجه به سهولت ایجاد ارتباط بین هنرمندان نقاط مختلف و پیشرفت تکنیک طراحی و نقش پردازی، فرش همگام با سایر هنرها و صنایع مردمی رو به تکامل رفته است .

طرح های محلّی به نقاط دیگر برای بافت فرستاده می شود و هنرمندان از نتایج تجربیات دیگر همکاران خویش کاملاً با خبر می گردند. وسایل کار طراحی پیشرفت نموده و تکنیک جدید به کمک هنرمندان آمده و ایشان به مهارت در تهیه و تکثیر طرح های خود اقدام می کنند.

 

تاثیر فرش ایرانی بر اقتصاد

بازار های فرش جهانی به ویژه از اوایل قرن بیستم میلادی رونق گرفته و این خود تشویق دست اندرکاران را در پی داشته و به ویژه در تبریز، کرمان، کاشان، اصفهان، اراک ، داد و ستد این کالای ارزشمند را رونق داده و در این زمان است که بازار صادرات فرش های نو و کهنه گرم شده و کارگاه های بزرگ برای پاسخگویی به تقاضاهای روز افزون دایر گردیده است.

این قالی ها به اروپا به ویژه کشور آلمان و آمریکا حمل می گردد و موجبات تقویت بنیه مالی کشور را در حد خود فراهم می سازد و تجارت خارجی را به سرمایه گذاری در تولید فرش های مورد درخواست شان تشویق و ترغیب می نماید.

مجموعه این اقدامات طی قرن اخیر در جهت تقویت بنیه اقتصادی کشور مؤثر بوده، اما دخالت فروشندگان و صاحبان سرمایه در کار طرح و رنگ فرش و سفارشات غیر مسئولانه ایشان به کیفیت این دستباف لطمه وارد ساخته است.

 

مشکلات و اشتباهات

مردم کشور ما به خاطر علاقه ای که به فرش دستباف دارند بیشتر به خرید و تهیه ی این فرش هستند منتها در چند سال اخیر خرید فرش دستباف برای عامه مردم به مراتب سخت تر از گذشته شده است. دلیل این قضیه چیست؟

عدم نظارت صحیح بر کار بافت فرش و بسیاری عوامل دیگر از جمله قیمت ها و چگونگی صادرات طی نیم قرن گذشته، رقبای فرش ایران را به میدان رقابت کشانده است .

از سوی دیگر سودجویان را به سوء استفاده از غفلت دست اندرکاران و انجام تقلب در مراحل مختلف تهیه موارد اولیه و تولید فرش وا داشته است.

در نتیجه موجبات سقوط کیفیت و کمیت و گرمی بازار فرش ایران و بالا رفتن قیمت در خود کشور را فراهم نموده است.

به منظور ارتقاء سطح کیفی این دستباف ارزشمند و تداوم این هنر پرآوازه ایرانی هوشیاری و کوششی همه جانبه لازم است که امید است عشق و علاقه عامه مردم به این میراث اجدادی خود تعهد به کوششی این چنین را در ضمیر کلیه دست اندرکاران بیدار سازد.

 

چپاول فرش ایرانی

با اشغال کشور بوسیله افغانها (۱۷۲۲-۱۷۲۱ میلادی) این صنعت و هنر رو به انحطاط گذاشت.

در قرن نوزدهم قالی های ایرانی ، بویژه فرش های نفیس ناحیه تبریز به اروپا راه یافتند. از سوی کشورهای اروپایی نمایندگانی به تمام کشورهای مشرق زمین گسیل شدند و با رقابت بسیار فشرده کلیه فرش های کهنه و عتیقه را گردآوری کرده به قسطنطنیه که هنوز هم مهم ترین بازار قالی مشرق زمین بود فرستادند.

با به پایان رسیدن منابع فرش های کهنه ، شرکت های انگلیسی (زیگلر ۱۸۸۳ م) آمریکایی و آلمانی به طور نامحدود اقدام به تاسیس کارگاه هایی در تبریز ، سلطان آباد(اراک) ، کرمان کردند. این روال تا جنگ جهانی اول که تولید قالی به طور قابل توجهی افزایش یافته بود، ادامه داشت.

 

زیبایی مثال زدنی فرش و تابلو فرش ایرانی

در طول تاریخ، فرش و تابلو فرش های ایرانی از نظر زیبایی و هنر نقش مهمی در اقتصاد کشورو خانواده ها داشته که شایسته است بیشترتوجه به این هنر ارزشمند که یادگار نیاکان ما می باشد و برای خلق آن رنج های زیاد و راه های بسیار طی شده است داشته باشیم. باید پذیرفت که پیدایش هنر ارزنده قالی بافی به یکباره و خلق الساعه نبوده است؛ بلکه به تدریج و بنا به اصول علمی و روند قدم بقدم روبه رشد حسب قواعد سنت تمدن ها و میزان علاقه واحتیاجات مردم آن روزگار بوده که راه تکامل در بافت وسایر عوامل تولید را پیموده است تا به زمان خشایارشا حدود ۲۴۸۹سال قبل رسیده است .

پس قدمت و پیشینه فرش را در ایران باید در سده های بسیارقبل جستجو کرد و مسائل اجتماعی مردم هر عصر مدیون جامعه پیش از خود بوده که تجربیات هنری خود را به نسل جوان تر آموخته است.

درست است که یک تخته فرش و یک روانداز اسب در منطقه پازیریک بخش جنوبی سیبری بدست آمده و تاریخ بافت آن را حدود سده پنجم قبل از میلاد می داند ولی آراء و عقاید فرش شناسان و پژوهشگران بطور پراکنده بر آن است که قدمت فرش بافی به تمدن های پیش تر ایران می رسد. ادله این تفکر با توجه به زیبایی بافت و نقش و نگار موجود در فرش مضمون رشد تمدن و پیشرفت هنر بافندگی و صنایع دستی آن روز ایران بوده است.

 

نکاتی که تمامی استادکاران فرش بر آنها اتفاق نظر دارند عبارت اند از:

*پیدایش قالی و گلیم به یکباره نبوده وبه تدریج از سده پنجم قبل از میلاد به تکامل رسیده است و باید نتیجه گرفت خلق این هنر از خیلی پیش تر آغاز شده است.

*خلق اولیه فرش در ایران بوده وبعدها از طرق مختلف به سایر نقاط انتقال یافته است.

*فرش ایران در طول تاریخ اعتبار جهانی داشته و همیشه بعنوان یک کالای ارزنده و سرمایه ای ایفای نقش کرده است.

/انتهای متن/

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

کلیه حقوق متعلق به مجتمع رسانه ای اطلس می باشد