یکشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۵

«روز مبادا»روایتی جذاب از مادری که غزل رفتن  می‌سراید

فیلم «روز مبادا» ساخته فائزه عزیزخانی در واقع گویای فضای خانوادگی و حس و حال مادری است که خود را برای رفتن از این دنیا آماده می کند و تلاش دارد تا پایان و فرجام مومنانه و نیکی برای زندگی دنیویش رقم بزند.

rooz_e_mabada

محمدرضا محقق/

داستان فیلم «روز مبادا» از این قرار است که مادری خواب دیده که رفتنش نزدیک و از این‌رو در تدارک سفر آخرت است، در چنین شرایطی دختر (فائزه عزیزخانی که فیلمساز است) از مراحل مختلف این‌روزها فیلم می‌گیرد تا از زندگی مادر فیلمی بسازد. دختر تمام مدت با دوربینش در پی مادر است و از او فیلم می‌گیرد، گویی قرار است بعدا و در آینده این راش‌ها برای ساختن فیلمی استفاده شود.

این فیلم در عین حال، یک اثر خانوادگی هم هست چرا که هم روایت وقایعی است که برای یک خانواده رخ می دهد و نیز اینکه همه بازیگران آن غیر از هدیه تهرانی، اعضای یک خانواده اند.

 

وقتی مادر، غزل رفتن می سراید و دختر به تصویر می کشد

فیلم در واقع گویای فضای خانوادگی و حس و حال مادری است که خود را برای رفتن از این دنیا آماده می کند و تلاش دارد تا پایان و فرجام مومنانه و نیکی برای زندگی دنیویش رقم بزند.

او در این رابطه اقدامات قابل توجهی هم انجام می دهد؛ از انجام مناسک دینی این حوزه و رفتن نزد عالم دین و مسجد تا ادای نذر و نیاز و نوشتن وصیت نامه و… .

وجه مستند و رئالی که فیلم دارد باعث می شود تا یک نوع احساس صمیمیت با موضوع و کاراکترهای آن در میان مخاطبان پدید آید و این بر باورپذیری کار می افزاید.

 

نابازیگرانی که گرم و جذاب جلوی دوربین رفتند

بازی نابازیگران هم در عین مبتدیانه بودن قابل قبول است و به خصوص درباره شخصیت اصلی که مادر باشد، به شکل خیره کننده ای درخور و جذاب است.

اساسا شخصیت مادر در این فیلم به خوبی شکل گرفته و در عین وجود لحظات طنازانه و مفرحی که در بطن یک موقعیت تلخ جریان یافته، بازی یکدست و جذابی از کار درآمده و به اصطلاح مادر فیلم واقعا «مادر» به نظر می آید؛ با همه شیرینی و التهاب و دغدغه و غم و شادی طبیعی و جذابیت بخشی که در وجوه مختلف شخصیت یک مادر ظهور و بروز دارد.

 

شرح موقعیتی عاطفی ـ اعتقادی با محوریت یک مادر و یک رفتن

فیلم روز مبادا در واقع شرح موقعیتی است که اجزای یک خانواده با محوریت یک مادر و حس و حالی که او به مناسبت فکر مرگ در خود و اطرافش پرورانده، به وجود می آورند و در این میان، می توان یک ارزیابی شخصیتی و اخلاقی از برخی روحیات خانواده ایرانی هم داشت؛ روحیاتی همچون همدلی و همراهی در مواقع سخت و یا لاپوشانی، باری به هر جهت بودن و بی خیالی در مواقع دیگر!

روز مبادا مجموعه ای از همه این لحظات تلخ و شیرین است؛ اعضای یک خانواده با قرار گرفتن در فضای «رفتن مادر»، نوعی از درهم جوشی مودت آمیز را تجربه می کنند که البته در تلاقی با سینما، وجه و نمودی دیگر می یابد.

و در این معرکه، این مادر است که نقش اصلی را ایفا می کند؛ حتی اگر یک سوپراستار سابق مثل هدیه تهرانی هم به جمع نابازیگران فیلم اضافه شود!

 

«روز مبادا» اقتباسی سینمایی و رئال از متنی ادبی و داستانی

فائزه عزیزخانی درباره بازی مادرش به عنوان شخصیت اصلی و همکاری دیگر اعضای خانواده‌اش در این فیلم معتقد است خانواده با استعدادی دارم

ند که «اگر از آنها دعوت به کار کردم برای این بود که فضای فیلمنامه این‌گونه طلب می‌کرد.»

ایده اصلی فیلمنامه برآمده از مجموعه داستانی است که خود او چند سال پیش نوشت. «روز مبادا» هم برگرفته از آخرین داستان کوتاه این مجموعه است که زمان نوشتنش متوجه شد پتانسیل لازم را برای تبدیل به فیلمنامه دارد.

احمدی هم با اشاره به تهیه‌کنندگی مشترک او با نگار اسکندرفر در این فیلم جریان را اینگونه نقل می کند که: «مدتی پیش خانم اسکندرفر که سرمایه‌گذاری فیلم قبلی‌ام را بر عهده داشت به من پیشنهاد داد تهیه‌کنندگی یکی از شاگردان آقای کیارستمی را بر عهده بگیرم. من هم پس از خواندن فلیمنامه با میل پذیرفتم چرا که متوجه شدم این کارگردان می‌داند چه می‌خواهد و این مهم‌ترین موهبت برای یک تهیه‌کننده است.»

 

فیلمی که هم مخاطب خاص دارد و هم عام

فیلم «روز مبادا» فضای رئالی دارد که با وجود خاص و ویژه بودن، مخاطب عام هم آن را می‌پسندد. نقش آفرینی خانم کاشی بسیار دلنشین است و هدیه تهرانی هم که به عنوان یک کاراکتر واقعی در فیلم حضور دارد که بسیار شیرین و جذاب بازی کرده است.

شیرین آقارضا کاشی بازیگر نقش اصلی «روز مبادا» که بازی در اولین فیلم بلند سینمایی‌اش را در فیلم دخترش تجربه کرده است، خود را نابازیگر می داند و اینکه «خودم را هنرپیشه نمی‌بینم. فقط خواستم در این فیلم با دخترم همکاری کنم. البته پیش از این در چند فیلم کوتاهش هم بازی کرده ام. ابتدا فکر می‌کردم بازیگری کار فوق‌العاده سختی است، اما بعد از تجربه کردن متوجه شدم دنیای پیچیده و زیبایی است. نقش من در «روز مبادا» شبیه زندگی خیلی از خانم هاست و احساس می کنم زنان با این فیلم ارتباط خوبی برقرار می کنند.

 

شلوغی لوکیشن و بازیگران در گرمای دوست داشتنی یک فیلم مادرانه

«روز مبادا» لوکیشن های زیادی از زندگی روزمره در فضاهای داخلی و خارجی دارد و از طرفی دیگر کم پرسوناژ هم نیست. دوربین روی دست هم که در فیلم نقش قابل توجهی دارد، به ظهور و بروز تصویری قصه و روایت کمک قابل توجهی کرده است.

«روز مبادا» فیلم ویژه‌ایست و به کمک گروه هنر و تجربه و سکانس های جذابی که در این فیلم وجود دارد و با طنز خاصی همراه است، می تواند تبدیل به یکی از فیلم های موفق اکران هنر و برتر در دوران کنونی باشد و تماشاگر، به خصوص خانم‌ها با دیدن این فیلم خود را در آن پیدا می‌کنند و قطعا چند سکانس از فیلم را مانند زندگی خود می‌بینند.

 

وقتی کیارستمی به یک کارگردان تازه کار مشورت می دهد

فائزه عزیزخانی در مورد مسئله پرسروصدای مشاوره کیارستمی به او در این پروژه هم نکات جالبی را خاطرنشان می کند:

« پس از طی دوره ورک شاپ فیلمنامه را نوشتم و به او ارائه دادم. آقای کیارستمی هم تشویقم کرد که «روز مبادا» را بسازم و در این راستا از من حمایت‌های ویژه‌ای کرد. او به دلیل موقعیتش نمی‌توانست مدام در کنار من حضور داشته باشد اما بالاتر از حد تصورم هر وقت که به او نیاز داشتم به من یاری رساند.»

 

«دوسِت دارم؛ طریقه‌ مصرف … »

جمله «دوسِت دارم؛ طریقه‌ مصرف سه بار در روز، بعد از صبحانه، ناهار، شام» شعار تبلیغاتی این فیلم خانوادگی و زنانه است!

فیلم «روز مبادا» به کارگردانی فائزه عزیزخانی که محمد احمدی تهیه‌کننده، پرویز آبنار صداگذار، علی گراکوهی صدابردار و شیرین آقارضاکاشی بازیگر آن است را می توان یک اثر سینمایی- مستند تجربی دانست که این روزها بر روی پرده سینماهای کشور رفته است.

/انتهای متن/

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

کلیه حقوق متعلق به مجتمع رسانه ای اطلس می باشد