شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۵

رعایت حال روزه داران یک هنجار اجتماعی است

ماه رمضان با همه آداب و سنت های خوبش فقط حال و هوای افراد و خانه ها را عوض نمی کند، بلکه فضای جامعه را هم به سمت معنویت می برد.

فاطمه قاسم آبادی/

اما چرا بعضی ها با بی سلیقگی و بلکه بداخلاقی این فضای خوب معنوی را خراب می کنند؟

عشق و علاقه ی قلبی ملت ما نسبت به ماه رمضان به عنوان ماهی با مناسک و آداب و رسوم  وسنت های دینی خاص امروزه به  امری جدایی ناپذیر از فرهنگ این مردم تبدیل شده است؛  سنت های خوبی چون دستگیری از محرومان، بیشتر شدن صله ی رحم و… که باعث تفاوت بارز این ماه با ماه های دیگر است.

با این حال متاسفانه در این روزها ما شاهدیم که  بعضی از افراد که به هر دلیل روزه نمی گیرند،  در ملأ عام روزه خواری می کنند و برای توجیه بی اعتنایی به ارزش  روزه داری در ماه مبارک رمضان این شبهه را وارد می کنند که روزه داری تنها به نخوردن و نیاشامیدن نیست و انسان باید رفتارش درست باشد…

آیا این حرف درست می تواند بهانه ای باشد که این گونه افراد  نخوردن ونیاشامیدن در ساعات مقرر در مکان های عمومی را به عنوان یک هنجار اجتماعی زیر پا بگذارند؟

پیامبر گرامى(صلى الله علیه وآله) درباره ماه رمضان مى فرماید:

«اى مردم! ماه خدا با برکت و رحمت و مغفرت به شما روى آورد، ماهى که نزد خدا از همه ماه ها برتر و روزهایش بر همه روزها و شب هایش بر همه شب ها و ساعاتش بر همه ساعات برتر است، ماهى است که شما در آن به میهمانى خدا دعوت شده و مورد لطف او قرار گرفته اید، نفس هاى شما در آن تسبیح و خواب تان در آن عبادات، عملتان در آن مقبول و دعایتان در آن مستجاب است».

به توصیه ی بزرگان دینی در کنار روزه داری ترک گناه بسیار مهم است.

حقیقت این است که با وجود فضایل بسیار زیاد ماه مبارک رمضان، روزه داری در این ماه برای همه ی مردم مقدور نیست، به ویژه کسانی که از توانایی جسمی کمی برخوردارند و یا خدای نکرده بیمار هستند. اما آیا بهره مندی از برکات دیگر ماه رمضان هم برای شان مقدور نیست؟ حداقل نمی توانند رعایت حال همشهری های روزه دار خود را بکنند؟

باید توجه داشت که جز مبنای معنوی، رعایت حال بقیه در مکان های عمومی یک جنبه اجتماعی هم دارد . اینکه یک خانم ویا یک آقا بنا به هر دلیلی نمی تواند و یا نمی خواهد روزه بگیرد امری شخصی است، منتها احترام به کسانی که برای حدود الهی ارزش قائل هستند امریست اجتماعی و لازم.

چه بسا کسی که روزه نمی گیرد، به خاطر رعایت حال همشهری مسلمانی که از روی اعتقاد رنج گرسنگی  و تشنگی را به خود هموار می کند، از فضائل و برکات ماه رمضان بهره مند شود.  ضمن این که این کار او  حسن معاشرت  و احترام به دیگری هم حساب می شود.

/انتهای متن/

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

کلیه حقوق متعلق به مجتمع رسانه ای اطلس می باشد