دوشنبه ۱۵ آذر ۱۳۹۵

جانی که فدای خلیج همیشه فارس شد

کتاب “بر جاده های آبی سرخ” اثرحماسی و پر طرفدارنادر ابراهیمی است، که با تم وطن دوستی به رشته ی تحریر در آمده واز زیبا ترین کتاب های این نویسنده ی بزرگ است.

blue_roads

فاطمه قاسم آبادی/

 

بر جاده های آبی سرخ”حکایت جوانمردی و رشادت دلاور مرد جنوبی گمنامی است به نام “میر مهنای دوغابی ”  که خواب و آرامش را قریب یک دهه از استعمارگران هلندی ، انگلیسی و پرتغالی و عثمانی ربود تا برای همیشه خلیج فارس از دستبرد اشغالگران در امان بماند.

 

داستان خلیج همیشه فارس

در زمانه ما که کشورهای عربی خلیج نشین به بهانه های واهی خلیج فارس را دریک انحراف آشکار تاریخی خلیج عربی تعبیر می ، این کتاب داستان واقعی دلاورمردان شجاع و وطن پرستی است که از تمامی منفعت ها و خواسته های خود گذشتند تا خلیج فارس برای ایران و ایرانیان بماند .

در صفحات آغازین داستان میر مهنا دریک اقدام انقلابی و نا باورانه پدرش “میر ناصر دوغابی”را که نوکر عناصر هلندی و انگلیسی را به ضرب گلوله می کشد. او با اتکا بر ایمان مردمی محبوبیتی کسب کرد که بسیاری از مردمان خطه جنوب نام فرزندان شان را به نام میر مهنا نام گذاری می کردند.

او از قانون ” حمله مورچگان به ملخ ” عبرت گرفته در یورش های بی امان شبانه اش کشتی های انگلیسی و عثمانی و هلندی را مورد تهاجم قرار داد که در بیشتر اوقات هم موفق می شد.

بازه زمانی داستان ها مصادف است با حاکمیت شاهرخ میرزای کور چشم در بلاد خراسان و استیلای کریم خان زند براصفهان و شیراز و آزاد خان افغان برگستره شمال کشور (نیمه دوم قرن هجدهم میلادی) ، آنها هیچ حمایتی از میر مهنا ونهضت مردمی اش نمی کنند . او یکه و تنها دربرابر غارتگران می ایستد و مقاومت می کند.

 

وطنم پاره ی تنم

نویسنده ی وطن پرست ، زنده یاد نادر ابراهیمی با ۱۵ سال مطالعه پیرامون زندگی این مبارز جنوبی وطن خواه به خوبی از عهده شناسایی و معرفی نهضت مقاومت وطن پرستانه میر مهنای دوغابی برآمده است.

بن مایه بیشتر آثارنادر ابراهیمی  حب وطن و وطن خواهی است و در این داستان هم همین روال وجود دارد. وقتی با کش و قوس داستان همراه می شوی مبارزه و عشق به وطن در دل شخصیت ها و قهرمانان جاری است و شما هم با شخصیت های داستان یکی می شوید و ارزش زحمات و سختی های میر مهنا را بیشتر درک می کنید.

 

درون مایه های داستان

کتاب «بر جاده‌های آبی سرخ» داستان تاریخی بلندی است که درآن واقع‌گرایی و رمانتیسیسم در می‌آمیزد و به کمال‌گرایی و زیبایی دست می‌یابد. این داستان با پرداختن به دلاوری‌ها و جسارت‌های میرمهنا، قهرمان جنوب، تصویری ملموس از خاندان‌های حاکم بر نواحی جنوب و خراسان، افشاریه و زندیه، ارائه کرده و ضمن آن، از دسیسه‌گری‌ها و فتنه‌انگیزی‌های زنان و مردان دربار در روزگار افشاریان، خیانت‌ها و جنایت‌های شان پرده برداشته است.

تلفیق واقعیت‌های تاریخی با تخیل و حرکت در مسیر تحلیل حوادث و رخدادهای پنهان و آشکار، از ارزندگی‌های اصلی این داستان تاریخی است. این کتاب اثری است داستانی با پس زمینه‌ای تاریخی که هنرمندی نویسنده در سنخ رمان‌های تاریخی، کارش را به شاهکاری ارزشمند و ماندگار تبدیل کرده است

 

از دیدگاه همسر نادر ابراهیمی

“در آثار غربی‌ها از میرمهنا به عنوان راهزن دریایی نام برده شده است. کتاب ترجمه «هلندیان در جزیره خارک در عصر کریم خان زند» با این دیدگاه به میرمهنا نگریسته است… متاسفانه این دیدی است که به قهرمانان وطن ما دارند منتها این کتاب به نوبه خود توانست پرده از واقعیت بردارد و بعد از سالها چهره ی واقعی این قهرمان بزرگ را نشان مردم کشورش بدهد.

درخشندگی اصلی در این داستان، از آن میرمهنا و دیگر دلاورمردانی است که به هر شیوه ممکن برای اعتلای ایران و آزادی مردمان جنوب از قید اسارت خارجیان چپاول‌گر به جان کوشیدند…”

همسر نادر ابراهیمی خاطرنشان می کند: “استفاده از شیوه‌های روایی مختلف در داستان، بهره‌گیری از گفت‌وگوهای کارکردی برای نمایشی کردن داستان، گنجاندن تعلیق‌های داستانی برای ایجاد جذابیت، استفاده از زبانی چالاک، عاطفی و تأثیرگذار و در مواقعی شاعرانه را باید از فضیلت‌های داستانی این اثر دانست.”

 

وی در مورد پر فروش بودن کتاب با وجود جلدهای زیادش گفت :

” وقتی اثری با عشق به مردم ایران و عشق به ذره ذره خاک این سرزمین آن هم بعد از ۲۰ سال کار تحقیقی و پژوهشی توسط نویسنده‌اش نوشته شود، مسلم است به دل مردم هم می‌نشیند.”

 

قسمت های زیبایی از کتاب

مرد ، با دهان بسته ، در دل خویش سخن می گفت : خدایا ! دشمنان سفاک سرزمینم را با سفینه های تنومندشان بر دریا ها و ساحل های ما غالب کردی ، و به ایشان فرصت دادی که بر آبهای ما فاتحانه جولان بدهند  ، و بر جزایر ما ، بر مروارید های ما ، و بر نظرگاه های ما مسلطشان کردی تا حتی نتوانیم به دوردست های دریاهامان خیره شویم و از اینکه غرق در نعمت های توییم شادمان شویم…

در نجنگیدن ، خفتمان دادی ، و در نتوانستن ، ذلتمان را به رخمان کشیدی … نپرسیده ام چرا ، و نخواهم پرسید . شاید تو چنین خواسته ای که ایشان را فوج فوج ، کشتی کشتی به اینجا ، به مهمانی مرگ بفرستی تا ما آخر برانگیخته بشویم و بد بکشیمشان…

مرد ، در این لحظه ، زیر فشار های درون ، کلمات را از ذهن به لب فرستاد و با خشمی غریب گفت : و ما بد خواهیم شان کشت .قسم به جلال خداییت که بد خواهیمشان کشت ، و ماندگانشان را به خفت از این سرزمین بیرون خواهیم کرد و همه خفت کشیدن های خویش را جبران.

خداوندا ! تو می دانی که ایشان ، همه آبسوارانند .ترکاندنشان به نسیمی ممکن است ، رخصت توفان بودنمان بده….

 

 

” وطن ، عطر است ؛ بوی بهارین زیستن آزادانه است ، بوی خوش خاک است.

وطن ، آواز است ؛ آوازی که بلوچ می خواند ، لرستانی می خواند ، ترکمن می خواند ، آذری می خواند ، بندری می خواند ، خراسانی می خواند ، گیلک و مازندرانی می خواند ، کرد و کویری می خواند ، اصفهانی و شیرازی می خواند ،خرمشهری و دامغانی می خواند ، افغانی و سیستانی می خواند…”

 ” وطن ، یک کلاف مهربانی درهم بافته تاریخی است ، یک حس عطوفت انسانی ، یک قطعه سنگ مرمر خرد ناشدنی ، پولاد آبدیده ، پر نرم سینه مرغان نوروزی ، صدای خنده بی دغدغه یک کودک – که طنینش از این سو تا آن سو خاک می رود.

وطن ، عشق است ، نفس عشق ، ذات عشق ، بلور عشق.”

/انتهای متن/

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

کلیه حقوق متعلق به مجتمع رسانه ای اطلس می باشد