شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۵

با تقوا در هر نقشی و هر کاری، به حضرت زهرا(س) نزدیک شویم

یکی از زنان  فعال در حوزه رسانه و همکار به دخت است و به سوال ما برای جنبه های الگویی حضرت زهرا(س) این طور جواب می دهد:

عصمت انوریان/

ببینید حضرت زهرا “س” که به عنوان الگوبرای نه فقط مسلمین که برای  همه ی بشریت هستند، همان کارهایی را می کردند که همه ی انسان ها می کنند. یعنی برای رفع نیاز های دنیایی کار می کردند، همین طورمثل  بقیه ی زن ها به وظایف  همسر داری و مادری مشغول بودند. کارهای خانه مثل نان پختن و دستاس کردن هم به عهده ی ایشان بود. ضمن آنکه ایشان به عنوان یک معصوم و هدایت گردر قبال اجتماع و مردم هم تکالیفی بر عهده داشتند.  گر چه بیشتر این بخش از تعهد ایشان در خانه محقق می شد مثل آموزش زنان و حل مشکلات کسانی که به ایشان مراجعه می کردند . در موارد مقتضی هم ایشان حضور اجتماعی داشتند به ویژه بعد از رحلت حضرت رسول “ص” و در دفاع از ولایت.

اما خیلی ساده بگویم تفاوت شخصیت ایشان در این است که وجود مقدس حضرت زهرا تمام این مسئولیت ها را با رعایت تقوا به شکل تمام و کامل آن انجام می دادند.یعنی همان شرطی که خداوند در قران برای بندگان گذاشته .پس تنها راه نزدیک شدن به وجود مقدس حضرت فاطمه “س” رعایت تقواست. در همه ی اوقات و در هر جا، تقوا تقوا تقوا.

 این دستور برای آقایان هم هست ولی چون در مورد الگو بودن حضرت زهرا به ویژه برای خانم ها سوال شد، می خواهم بگویم در زمانه ی ما خانم ها حضور خیلی زیادی در همه ی شئونات اجتماعی دارند.شاید بهتر باشد که بگویم  خیلی خیلی زیاد .دردانشگاه های ما بیش از مردان، زنان طالب علم به چشم می آیند. در ادارات تعداد زنان شاغل کم نیست و قس علیهذا.همین طورسهم زنان حاضر در فضای مجازی قابل اعتناست . ممانعتی برای زنان در نشان دادن توانایی های شان نیست و بلکه جامعه به کمک آنان احتیاج دارد . زنی می تواند با جلب رضایت وجود مقدس حضرت فاطمه “س” به او نزدیک شود که اگر مادر است با تقوا و آگاه به وظایف خود مادری کند؛ اگر همسر است به همین ترتیب واگر هر نقش دیگری دارد با در نظر گرفتن خدا سعی در رعایت تقوا و پرهیز از گناه داشته باشد.

/انتهای متن/

9 دیدگاه ها

  1. سائل گفت:

    سوال:
    آیا از سیره آن حضرت حضور حداقلی در جامعه بر نمی آید؟! آنگاه که از تعامل با مردان معاف شدند خوشخال نشدند؟! و یا بهترین حالت را برای زنان آن ندانستند که نه مردی را ببینند و نه مردی ایشان را ببیند؟! و افضلیت نماز در کنج خانه و دور شدن از مرد کوری که به خانه ایشان آمده بود و …
    گمان می کنم بگوییم امروزه دیگر آن بانوی عالمین نمی تواند الگوی مناسبی برای ما باشد راحت تر باشیم! چون آن حضرت پرده نشین بود و آن گاه که ولایت در خظر بود پا به اجتماع گذاشت آن هم در حالتی که چادرش بر زمین کشیده می شد و نقاب بر چهره داشت و اطرافش زنانی بودند و در مسجد هم پشت پرده بود!
    اما امروزه زنان ما باید در تمامی عرصه ها دوشادوش مردان باشند!
    لطفا این مسئله را بدون حاشیه و به صراحت توضیح دهید.

    • نویسنده گفت:

      سلام
      ضمن تشکر از اینکه مطلب رو خوندیدو نظر گذاشتید، خیلی کوتاه عرض می کنم که در صورت رعایت تقوا که وجه تمایز انسان های خوب از بقیه است،جامعه رنگ دیگری می گیرد. در این حالت ، زن متقی در موارد غیر ضرور حضور اجتماعی ندارد و حین انجام وظیفه ، در هر نقشی ،پزشک،معلم،پرستار،دانشجو،دانش آموز و…رعایت تقوا او را از هر گونه آفت و خطری حفظ می کند. به هر حال وجود مقدس حضرت زهرا “س”آن جا که لازم بود به عرصه ی اجتماع آمدند .در حالی که در پرده ی حجاب و عفاف به شکل کامل آن بودند.زنان امروز نیز در بسیاری از موقعیت ها برای پاسخ به نیاز جامعه ناچار به ایفای نقش هستند و البته شما هم به این اذعان دارید.
      اما دوشادوش مردان بودن برای زنان یک باید نیست.اصلا اینگونه حرف ها ناشی از تفکر فمینیسم است که با شعار برابری زنان با مردان از منزلت و مقام زن کاسته وبر سر او آنی را آورده اند که امروزه در کشورهای غربی و نطام های سرمایه داری شاهد ش هستیم..
      به نطر می رسد مسوولین و مدیرانی که گاهی و در بعضی موارد بیش از حد با شعار های فمینیستی هم سو می شوند، تنها به این دلیل است که تکلیف شان با خودشان روشن نیست .و بین حقوقی که اسلام برای زن در نظر گرفته و تفکر غرب نسبت به زن سرگردانند.در این میان تنها مقام معظم رهبری هستند که با نگاه به جایگاه زن در اسلام ، به تبیین نقش زن در خاتواده و جامعه ی اسلامی پرداختند و با تاکید بر موقعیت مهم او در همه ی نقش های مادری ،همسری و اجتماعی نقشه را ه را نیز ترسیم کردند اما افسوس که در این مورد هنوز اندرخم یک کوچه اند.

      • سائل گفت:

        باسمه تعالی
        با سلام
        ضمن تشکر از پاسخ حضرتعالی / سرکار علیه
        صدیقه کبری و زینب کبری سلام الله علیهما هر دو ضرورتهای جدی داشتند که در جامعه حاضر شدند! و گر نه برای هر امر ساده ای به کوچه و بازار نمی آمدند.
        احادیث و نقلهای تاریخی که در باره سفارشها و سیره آن حضرات نسبت به پرده نشینی و حضور حداقلی است و بالفعل موجود است خیلی زیاد است و خود نیز مستحضر هستید. چرا آنها در میان ما مومنان و متدینان مطرح نیست؟!
        آنچه زنان ما را به عرصه اجتماع کشیده حضور آن دو بانو نیست؛ این مستمسکی شده برای توجیه کارمان شده است!
        مسلما ما به زنان مومن در شغلهایی که مختص زنان است نیاز داریم ولی امروزه نظام اسلامی، اصلا به این نگاه به اشتغال زنان نمی نگرد و ظاهرا از اول نیز نمی نگریسته است.
        جهانی شدن، ماشینی شدن و علل دیگری نیز می توان برای حضور غیرضروری زنان در جامعه مسلمین برشمرد. اهداف زندگی مسلمانان دیگر اهداف الهی نیست! کار منزل و تربیت فرزند در میان جامعه مذهبی ایران سبک شمرده می شود و این بخاطر تربیت اشتباه و سیاستهای کلانی است که از قبل جامعه در آن قالب هدایت می شود.
        سبک زندگی ما دیگر به اهل بیت کاری ندارد. ما مومنان مهم برایمان این است که امروز دنیا چگونه می پسندد، همان گونه زندگی کنیم. ارزشهای اسلامی و شیعی در میان ما مسلمانان و شیعیان خالص(!) که در نهایت ادعای عرفان خدا و ضجه و زاری و هزار کار صوری که البته آنها هم لازم است دیگر جایی ندارد. اکنون ما باید نگران چیزهای دیگری باشیم و دیگر مسئله عدم اختلاط زن و مرد مومن و مذهبی دیگر مهم نیست!!
        بگذریم. شما فرمودید فمنیست ها هستند که در جامعه تبلیغ دوشادوشی زن و مرد را می کنند. شما حضرت امام خمینی رحمه الله علیه را هم شما جزء فمنیست ها حساب می کنید؟!!
        صحیفه امام خمینی » جلد ۲۱ » صفحه ۳۹۷:
        ما مفتخریم که بانوان و زنان پیر و جوان و خرد و کلان در صحنه‌های فرهنگی و اقتصادی و نظامی حاضر، و همدوش مردان یا بهتر از آنان در راه تعالی اسلام و مقاصد قرآن کریم فعالیت دارند
        http://farsi.rouhollah.ir/library/sahifeh?volume=21&page=397
        غرض روش نشدن بحث برای اینجانب است و الا قصد بحث و جدلی نیست.

        • نویسنده گفت:

          سلام دوباره
          درکلام امام (ره) که به واسطه وجود واژه “دوشادوش”به آن استناد کرده اید، تمایلات فمینیستی موجود نیست . چرا که ایشان در صورت تحقق و تعالی اسلام و مقاصد قران کریم”حضور زنان را دوشادوش مردان و حتی جلوتر از آنان روا می دانند.ایشان مبلغ اسلام ناب محمدی بودند و نگاهشان به دین نگاهی کاملا منطبق بر سیره ی پیامبر “ص” و اهل بیت علیم السلام است. ببینید ایشان برای تعالی اهداف اسلامی ،حضور زنان را حتی در حیطه نظامی هم لازم می دانند.
          چنانچه در تاریخ اسلام نیز داریم که در صحنه ی جنگ احد عده ی اندکی تا آخر در کنار رسول باقی ماندند ، که یکی از آنان زنی به نام ” نسیبه بنت کعب الانصاریه ” مشهور به ” امّ عماره ” . زنی که در زمان مهمی از تاریخ ، یار رسول خدا شد . او کسی بود که پیامبر در مورد او فرمود : ” لمقام نسیبه بنت کعب الیوم خیر من مقام فلان و فلان “؛ مقام نسیبه در آن روز بهتر است از مقام فلانی و فلانی.او که برای امداد مجروحین و آبرسانی آن جنگ حضور داشت، وقتی کار به جای باریک کشید ،مشک آب را به زمین گذاشت و شمشیر به دست گرفت . گاهى از شمشیر استفاده مى کرد و گاهى از تیر و کمان . یک وقت متوجه شد که یکى از سپاهیان دشمن “ابن حمیه ” فریاد مى کشد : خود محمد کجاست ؟ این زن فداکار بدون هیچ زره ای که از او محافظت کند ، دست به شمشیر برد و چنان حمله ای بر او که قصد کشتن پیامبر (ص) را داشت کرد که او فرار کرد . پیامبر (ص) به نسیبه فرمود : « بارک الله علیک ِ یا نسیبه » . در این حال پیامبر (ص) در بین جنگ دید یکى از مهاجرین در حالی که سپرش بر پشتش بسته است در حال فرار است رو به او کرد و فرمود : اى صاحب سپر! سپرت را بیانداز و خودت به جهنم برو . سپس آن حضرت به نسیبه فرمود سپر او رابردار . او آن را برداشت و مشغول جنگ با مشرکین شد.
          .هرگاه پیامبر از جنگ احد سخن می گفت ، در مورد نسیبه می فرمود : ” ما التفت یمیناً و لاشمالاً إلاّ و أنا أراها تقاتل دونی ” ؛ هرگاه به راست و چپ نظر می‌افکندم، او را دیدم که می‌جنگد. .
          نسیبه تنها به پیامبر پایبند نبود . به اسلام پایبند بود . هر جا ایثار می خواست نسیبه بود . ام عماره پس از وفات پیامبر(ص) نیز در جهاد مسلمانان شرکت کرد ، چنان که در جنگ یمامه به سختی جنگید و یک دست او قطع شد . تا اینکه در حنین به مقام شهادت رسید.
          به نظر شما چرا پیامبر اسلام “ص” زن ها را با خود به میدان جنگ می بردند و چرا در این مورد به نسیبه اجازه ی شمشیر زدن دادند؟اگر به قول شما زنان امروز حضور اجتماعی حضرت صدیقه ی کبری “س” و حضرت زینب “س” را بهانه قرار داده اند برای حضور درجامعه،بهانه ی وجود مقدس پیامبر “ص” و یا امام حسین “ع” برای همراه کردن زنان در جنگ ها و در صحنه ی پر بلا و مصیبت کربلا چه بود؟

          • سائل گفت:

            ظاهرا شما معنای ضرورت و اولویت را متوجه نمی شوید!
            ااز همان ابتدا هم عرض کردم در مواقع ضروری زنان باید از خانه خارج شده و حتی در صحنه جنگ هم شرکت کنند. مثالی که شما از نسیبه آوردید را هم اگر قبلش را ملاحظه فرمایید در حدیثش آمده است که شمشیر علی علیه السلام مشکل پیدا کرد و کسی دیگر هم نبود لذا وی به دفاع از پیامبر صلی الله علیه و آله پرداخت. نه چیزی که در احادیث متعدد از زنان برداشته شده را می دانید؟!
            یکی از آنها هم جهاد است! و جهاد زن چیز دیگری دانسته شده است.
            چطور آن همه سفارش به التزام به بیت را نمی بینید، آن وقت مثالهایی را مطرح می کنید که همه در هنگام شرایط اضطراری است و بنده هم در اینجا حرفی ندارم.
            آنچه امروز برای زنان متدین الگو شده آن است که مردی با حجاب باشند، راننده تریلی شدن شده یک الگوی زنان جامعه ما!
            زنان متدینی که در کف جامعه ما در هر شغل و مرتبه ای ریخته اند دیگر کجا می توانند مادران شهید باشند! کجا می توانند فرزندانی سالم و معتقد که پیشمرگ جامعه باشند بپرورانند؟!
            شما چرا تکلیفتان را با سیره حضرت زهرا و زینب کبری سلام الله علیهما روشن کنید!
            اگر بگویید که دیگر عصر آنها گذشته خیلی راحت تر و بهتر است تا اینکه اسلام وارونه ای تبلیغ شود!
            یکی از این احادیث مسخره به نظر فعالان اجتماعی زن که خود را در هر زمینه ای مکلف به حضور می دانند این است:
            وَ رُوِیَ أَنَّ خَیْرَ مَسَاجِدِ النِّسَاءِ الْبُیُوتُ وَ صَلَاهَ الْمَرْأَهِ فِی بَیْتِهَا أَفْضَلُ مِنْ صَلَاتِهَا فِی صُفَّتِهَا وَ صَلَاتَهَا فِی صُفَّتِهَا أَفْضَلُ مِنْ صَلَاتِهَا فِی صَحْنِ دَارِهَا وَ صَلَاتَهَا فِی صَحْنِ دَارِهَا أَفْضَلُ مِنْ صَلَاتِهَا فِی سَطْحِ بَیْتِهَا وَ تُکْرَهُ لِلْمَرْأَهِ الصَّلَاهُ فِی سَطْحٍ غَیْرِ مُحَجَّرٍ
            من‏لایحضره‏الفقیه۱/ ۳۷۴
            یا این حدیث:
            وَ رَوَى هِشَامُ بْنُ سَالِمٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع صَلَاهُ الْمَرْأَهِ فِی مُخْدَعِهَا أَفْضَلُ مِنْ صَلَاتِهَا فِی بَیْتِهَا وَ صَلَاتُهَا فِی بَیْتِهَا أَفْضَلُ مِنْ صَلَاتِهَا فِی الدَّارِ
            من‏لایحضره‏الفقیه۱/ ۳۹۷
            خدا را در نظر بگیرید بعد اگر جوابی داشتید بفرمایید!

          • سائل گفت:

            سلام علیکم
            با عرض معذرت از عدم پاسخ سلام شما و اشکالات متن

            • نویسنده گفت:

              سلام
              آقایان اهل علم و اطلاع و نظر لطفا چند مفهوم را روشن کنند:
              ۱- شرایط اضطراری و مصداق های امروزی ا ش
              ۲- حضور اجتماعی و مصادیق امروزی آن (مثلا خانمی که در خانه بنشیند به معنای این که هیچ کار و وظیفه اجتماعی نداشته باشد، حتما مادر خوبی است و شهید پرور است و اگر برعکس کار و شغلی داشته باشد، دیگر کار تربیت درست فرزند تعطیل؟)
              ۳- سیره حضرت زهرا و حضرت زینب( مخصوصا این مهم است) و طریق امروزی شدن آن

              • سائل گفت:

                سلام علیکم و رحمه الله
                بالاخره نفهمیدم که مفاهیم را باید روشن کنیم یا مصادیق را؟
                یکجا فرمودید مفاهیم و زیرش فرمودید مصادیق!
                اصلا من در مقامی نیستم که یک نسخه کلی بپیچم برای همه بانوان متدین! خود می دانند و خدای خود که تا چه اندازه ضرورت دارد از منزل خارج شوند!
                خوشحالم که لااقل روشن شد که اصل برای یک بانوی مسلمان حضور حداقلی در جامعه است!
                اما ضرورت به تناسب هر کس فرق می کند: شاید زنی بدون سرپرست باشد و برای مخارجش لازم باشد در بیرون کار کند.
                تحصیل هم فی حد ذاته می تواند در برخی موارد از نوع حضور اجتماعی لازم باشد.
                بنده نگفتم که هر کس هم که در خانه نشست، حتما زن خوبی است و مادر شهید می شود و فرزندان خوبی تربیت می کند بلکه برعکس، اگر شاغل بود و وقت و حوصله رسیدگی به کودکان را نداشت (که معمولا ندارند یا الاقل به نسبت آنها که خانه دارند کمتر از آن بهره دارند) چگونه می تواند فرزندان سالم روحی و جسمی بپروراند؟!
                تازه این را من نباید جواب بدهم شما باید جواب بدهید؛ چون من می گویم و شما هم معترفید آنچه من می گویم از احادیث در می آید؛ پس همانطور که از اول عرض کردم یا این گونه احادیث را روانه سطل آشغال کنیم یا اینکه در محضر آنها زانو بزنیم و به دقت از آنها تبعیت کنیم. نه اینکه فقط دم از ان حضرت بزنیم ولی هر طور که دلمان می خواهد یا عادت کردیم، سبک زندگی داشته باشیم و خیال هم بکنیم که حضرت زهرا هم دقیقا مثل ما بودند!!! ( لبخند)
                در همین تهران کثیف امروز خودمان هم هستند خانواده هایی که زنانشان واقعا به اندازه ضرورت خارج می شوند، اصلا ادعایی هم ندارند و همه وظائفشان را انجام می دهند!
                لطفا آن احادیثی که در نوشته های قبلی نوشتم را شما توضیخ بفرمایید برای من!
                امروزه رسانه جمهوری اسلامی چگونه الگویی از زن ارائه می کند؟ چه ضرورتی دارد که مجری اخبار و برنامه های دیگری که با مردان هم صحبت مستقیم دارد، زن باشد؟ آخر این سبک و سیره صدیقه کبری بوده است؟! آن حضرت می پسندد؟! برنامه های دیگرش که هیچ! با یک تکه چادر یا روسری فکر می کنیم که اسلامی می شود!!
                البته من هم نمی خواهم که همه اش اسلامی محض باشد، که این محال وقوعی است؛ عرضم این است که بی خود به اسم اسلام نگذاریم! آخر اسلام هم برا خودش حد و حدودی دارد، صاحبی دارد!
                اگر از اول بنا بود که زنان در حد ضرورت از خانه خارج شوند همان طور که دینمان به ما توصیه کرده، مشکل حجاب در جامعه ما این قدر پر رنگ نبود. اگر چه آن، عوامل دیگری هم دارد و اینجا به آنها کاری نداریم.
                مگر حضرت زهرا و زینب سلام الله علیهما همیشه در حال مبارزه و خطبه خوانی بوده اند!؟ چرا سایر آموزه های آنها را مطرح نمی کنیم؟! خب معلوم است؛ هم خودمان نمی پسندیم و هم دیگرانی که اصل حجاب را از ریشه قبول ندارند!
                من از شما توقع ندارم که با من هم فکر شوید و از فردا هر چه شغل و کار و درس و بحثی که دارید کنار بگذارید.
                نه شما هر طور صلاح می دانید زندگی بفرمایید اما حتما می دانید که رعایت انصاف شرط مسلمانی نیست، شرط انسانیت است!
                فکر نمی کنم که برداشت غلطی از احادیث ارائه می کنم. یکبار دیگر: اسلام منعی از حضور اجتماعی زن ندارد اگر مفسده ای ندارد ولی توصیه و سفارش می کند که تا آنجا که می تواند فعالیتهای اجتماعی را به مردان بسپارد!
                الگوهایی سالهای بسیار زیادی بر ما حکمفرما بوده که نمی توانیم در غیر آن قالب فکر کنیم!
                اما امام زمان علیه السلام اگر ظاهر شود به سیره ما کاری ندارد؛ او زندگی هایمان و آدب مان را به سبک اجدادش خواهد کرد. ما باید خودمان را با او تنظیم کنیم نه او با ما!
                خیلی دوست دارم احساس تان را از احادیثی که دال بر رجحان به لزوم بیت بود و برایتان نوشتم را بدانم.
                دین داری و پذیرفتن حق سخت است ولی از خدا توفیق درک آنها را دارم.
                موفق باشید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

کلیه حقوق متعلق به مجتمع رسانه ای اطلس می باشد