جمعه ۱۹ آذر ۱۳۹۵

باید فرشته‌ها، همه با بال­های خود …

حال که مجال رفتن به کاظمین را نداریم، دل را حسینیه‌ای می‌کنیم و غم فقدان جواد الائمه را به سوگ می نشینیم، دست‌به‌سینه و اشک‌ریزان، بیت بیت‌های علی‌اکبر لطیفیان را زمزمه می‌کنیم و می گوییم: سلام بر امام جواد علیه السلام

بعد از تو، دنیا سرگردان است و شادمانی رنگ‌باخته، شهادت به مقامِ والایت غبطه می‏خورد و دل‏های سوگوار، جز اشک و آه، حرفی ندارند. شانه‌های آسمان، از یادآوری سیمای روحانی‌ات می‏لرزد و بغضِ ناشناخته‌ای گلوی زمین را می‏فشارد و دوریِ تو، چنان رعد، افلاک را به آتش می‏کشد.

سالیانی است کاظمین، غنچه جوان ولایت را میهمان است و ما با حلقه‌حلقه اشک‏های چشممان، دل‌ها مان را به ولایتش پیوند می‏دهیم.
حال که مجال رفتن به کاظمین را نداریم، دل را حسینیه‌ای می‌کنیم و غم فقدان جواد الائمه را به سوگ می نشینیم، دست ها را بر سینه می گذاریم سلام می کنیم:

 السلام علیک یا محمد بن علی الجواد

 آن گاه روی مان را به سوی مشهد می کنیم و پرواز عاشقانه فرزند را بر پدری که یکسره رضا بود و تسلیم، تسلیت می گوییم.

 ایستاده، دست‌به‌سینه و اشک‌ریزان، بیت بیت‌های علی‌اکبر لطیفیان را زمزمه می‌کنیم و می گوییم:

 

باید فرشته‌ها، همه با بال­های خود                                    فکری برای چشمِ پراشک رضا کنند

*******************

این­ها به‌جای اینکه برایت دعا کنند

کف می‌زنند تا نفست را فدا کنند

یا جای اینکه آب برایت بیاورند

همراه ناله­ی تو چه رقصی به پا کنند

باید فرشته‌ها، همه با بال­های خود

فکری برای چشمِ پراشک رضا کنند

هر چند تشنه ای ولی آبت نمی دهند

تا زودتر تو را ز سر خویش وا کنند

این قدر پیش چشم همه دست و پا مزن

اینها قرار نیست به تو اعتنا کنند

بال فرشته های خدا هست پس چرا؟

این چند تا کنیز تو را جابجا کنند

حالا که می­برند تو را روی پشت بام

آیا نمی­شود که کمی هم حیا کنند

تا بام می­برند که شاید سر تو را

در بین راه، با لبه­ای آشنا کنند

حالا کبوتران پر خود را گشوده اند

یک سایبان برای تنت دست و پا کنند

/انتهای متن/

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

کلیه حقوق متعلق به مجتمع رسانه ای اطلس می باشد