شاعری که دوست خدا شد

حبیب الله چایچیان به آسمان رفت و شاعران آیینی را یتیم نبودن خود کرد، این ایام که در آن رایحه پیامبر مهربانی ها جاری است بد نیست که به یاد مهربان پدر شعر اهل بیت، قصیده ای محمدی را از او بخوانیم.

1

از همان روز که خاک دهکده عشق را زیارت کرد، از همان روز که مادرش، مادرانه درس و عشق دلدادگی به حسین را به او داد، دل و جان و بیان و قلمش را نذر خداوند کرد، حبیب الله قلم تیز کرد و جان دل منزه نمود که تا پایان عمر شاعری در خدمت باشد، شاعری در خدمت اهل بیت، شاعری با قلمی روان و طبعی که مثل رود سرود و در دل ها جریان یافت.

این روزها حال و هوای شعر و شاعری کشورمان غم انگیز و حزن آلود است و شعر آیینی مان داغدار نبودن پدری است که گزافه نیست اگر بگوییم استاد معنوی همه شاعران آیینی است، حبیب الله چایچیان[۱] به آسمان رفت و شاعران آیینی را یتیم نبودن خود کرد، این ایام که در آن رایحه پیامبر مهربانی ها جاری است بد نیست که به یاد مهربان پدر شعر اهل بیت، قصیده ای محمدی را از او بخوانیم.

 

گل نکند جلوه در جوار محمد

رونق گل مى‏برد، عذار محمد

گل شود افسرده از خزان ولیکن

نیست ‏خزان از پى بهار محمد

سایه ندارد ولى تمام خلایق

سایه نشینند در جوار محمد

سایه ندارد ولى به عالم امکان

سایه فکنده است، اقتدار محمد

سایه نمى‏ماند از فروغ جمالش

هاله نور است در کنار محمد

شمس رخش همجوار زلف سیه ‏فام

آیت و اللیل و النهار محمد

تا که بماند اثر ز نکهت مویش

خاک حسین است‏ یادگار محمد

تربت‏خوشبوى کربلاى معلاست

یک اثر از موى مُشکبار محمد

رایت فتحش به اهتزاز درآمد

دست ‏خدا بود چون که یار محمد

من چه بگویم (حسان) به مدح و ثنایش

بس بودش مدح کردگار محمد

شعر آیینی – حبیب الله چایچیان – درگذشت پیامبر اکرم (ص)- میلاد پیامبر (ص) – شعرای آیینی

[۱] -حبیب‌الله چایچیان متخلص به حسان، شاعر ایرانی (۱۳۰۲ تبریز – ۹ آذر ماه ۱۳۹۶ تهران) و مشهور به خاطر سراییدن اشعار آیینی بود.اشعار چایجیان بیشتر در حوزه اشعار آیینی و مذهبی شیعی بوده و بیشتر در قالب دوبیتی سراییده شده‌است. «امشب شهادت نامه عشاق امضا می‌شود» در خصوص شب عاشورا و واقعه کربلا و «آمدم ای شاه پناهم بده» در مدح امام رضا از سروده‌های معروف این شاعر بود.

/انتهای متن/