دانستنی هایی برای عروس و داماد

موضوع بکارت که چندی پیش در مطلب “بیماری های مقاربتی “از سوی کاربران به آن اشاره شد ، ازموضوع هایی است که بسیاری از دختران جوان و بخصوص عروس و دامادها در خصوص آن سوالات زیادی مطرح می کنند. . دراین نوشته سعی شده تا اطلاعات لازم در این مورد داده شود.

119

سرویس سلامت به دخت/

 پرده بکارت یا هایمن (Hymen) یک‌ غشاء مخاطی‌ نازک‌ است که در ابتدای فرج (دهانه‌ واژن)‌ قرار دارد. اختلاف‌ قابل‌ ملاحظه‌ای در شکل‌ و قوام‌ پرده بکارت‌ در افراد مختلف وجود دارد. پرده‌های بکارت از نظر میزان مقاومت در برابر پارگی انواع مختلفی دارند که در اینجا به صورت مختصر به این تقسیم بندی می پردازیم  .

 ۱)پرده بکارت عادی: که اغلب  آنها ‌ نازک‌ وکم‌ مقاومتند و با اولین‌ نزدیکی جنسی به‌ سهولت‌ پاره‌ می شوند و این پارگی معمولاً با خونریزی همراه است.

۲)   پرده بکارت‌ بدون‌ منفذ: در این‌ نوع‌، پرده بکارت‌ فاقد سوراخ‌ میانی‌ است‌. در حقیقت‌ در این‌ حالت‌ سوراخ‌ میانی‌ پرده‌ بکارت‌ با ورقه‌ ظریفی پوشیده‌ شده‌ است‌. در اغلب‌ موارد این‌ وضعیت‌ تا هنگام‌ بلوغ‌ دختر مشخص‌ نمی‌شود. در هنگام‌ بلوغ‌ و آغاز عادت‌ ماهیانه‌ به‌ علت‌ تجمع‌ خون‌ قاعدگی در واژن و پشت برده بکارت‌، و در نتیجه درد و عوارض‌ ناشی‌ از آن‌، این‌ افراد به‌ پزشک‌ مراجعه‌ می‌کنند و در معاینه‌ وضعیت‌ غیر طبیعی‌ فردآشکار می‌شود. درمان‌ چنین‌ وضعیتی‌ از طریق‌ ایجاد یک‌ برش جراحی بصورت‌ علامت‌ صلیب بر روی‌ پرده‌ بکارت‌ بدون‌ منفذ است که مسلماً این کار باید توسط پزشک و با اخذ مجوز از پزشکی قانونی صورت گیرد ‌. البته‌ لازم‌ است‌ که‌ حتماً گواهی‌ پزشک‌ دال‌ بر اینکه‌ فرد دارای‌ پرده‌ بکارت‌ بدون‌ منفذ بوده‌ و با عمل‌ جراحی نسبت‌ به‌ اصلاح‌ آن‌ اقدام‌ شده‌ به‌ وی داده‌ شود تا هنگام‌ ازدواج‌ وی‌ ایجاد مشکل‌ نکند.

۳ )  پرده بکارت‌ ‌ قابل‌ اتساع: نوعی دیگری از پرده بکارت است که ظریف‌ ولی ارتجاعی می باشد به‌ طوری که‌مقاربت‌ سبب‌ پارگی آنها نمی شود. این‌ نوع ازپرده‌های بکارت را پرده‌های الاستیک یا قابل اتساع‌ می گویند.در این‌ حالت‌ رابطه جنسی حتی به صورت مکرر هیچگونه‌ آسیبی به‌ پرده‌ بکارت‌ وارد نمی کند وسبب پارگی‌ در پرده‌ بکارت‌ نمی شود..

البته با وجود سلامت ظاهری پرده بکارت در این موارد معاینه دقیق چنین افرادی توسط پزشک قانونی می تواند داشتن یا نداشتن رابطه جنسی را مشخص نماید.

۴ )  پرده های غضروفی: در موارد نادری، پرده بکارت دارای مقاومت بسیار زیادی می باشد به طوری که اجازه رابطه جنسی را نمی دهد که به آنها پرده های غضروفی یا پرده های مقاوم گویند که این موارد نیز نیاز به درمان جراحی دارد .

پارگی پرده بکارت: به دنبال دخول جنسی پرده بکارت دچار پارگی یا پارگی هایی می گردد که این پارگی ها مشخصات خاص خود را دارند و بحث در این امر از حوصله این مقاله خارج است. بلافاصله‌ بعد از پارگی پرده بکارت،‌ خونریزی از محل‌ پارگی ایجاد می گردد که‌ میزان‌ آن‌ در زنان طیف‌ وسیعی دارد. به طوری که‌ در پاره ای از زنان‌ ممکن‌ است‌ اصلاً خونریزی واضحی دیده‌ نشود و در پاره‌ای از موارد ممکن‌ است‌ خونریزی آن قدر شدید باشد که‌ نیاز به‌ اقدامات‌ درمانی عاجل داشته‌ باشد.

نکته مهمی که‌ باید به‌ آن‌ اشاره‌ کرد این‌ است‌ که‌ خونریزی شرط‌ ازاله‌ بکارت‌ نیست‌ و همانگونه‌ که‌ ذکر شد در پاره‌ای از موارد ممکن‌ است‌ میزان‌ خونریزی به‌ دنبال‌ پارگی پرده بکارت‌ آنقدر خفیف‌ و کم‌ باشد که‌ اصلاً قابل‌ مشاهده نباشد. پس‌ عدم‌ خونریزی در شب‌ زفاف‌ را نباید بطور ۱۰۰% به‌ عدم‌ سلامت‌” هایمن‌” دانست‌. در این‌ موارد معاینه فرد توسط‌ پزشک‌ قانونی ( یا هر پزشک متخصص) کاملاً مشخص‌ کننده‌ واقعیت است .

در بعضی موارد به‌ غیراز روابط‌ جنسی نیز ممکن‌ است‌ پرده‌ بکارت‌ دچار پارگی شود که‌ به‌ اختصار به‌ آنها پرداخته‌ می شود:

 پارگی “هایمن‌ “در اثر حوادث‌ و تصادفات‌:

 ۱) نکته بسیار مهم‌ که‌ باید به‌ آن‌ توجه‌ داشت‌ این‌ است‌ که‌ پرده بکارت‌ یک‌ نسج‌ مخاطی است‌ که‌ در اوایل‌ کانال‌ واژن‌ قرار گرفته‌ است‌ و پارگی آن‌ در ضربات‌ و تصادفات‌ در صورتی  ممکن‌ است‌ که  پارگی دستگاه تناسلی خارجی ادامه‌ یافته و دهانه فرج و نیز پرده بکارت را نیز درگیرکند. به‌ عبارت‌ دیگر اگر آسیب‌ وارده‌ به‌ دستگاه‌ تناسلی خارجی خیلی  شدید باشد، می تواند ‌ با پارگی “هایمن‌” همراه‌ گردد در غیر این‌ صورت‌ ادعاهایی نظیر ورزشهای سنگین‌ و طولانی، اسب‌سواری، دوچرخه سواری، ژیمناستیک، رقصهای طولانی و شدید، پریدن از ارتفاع،بالارفتن سریع از پله ها به صورت چند پله با هم و مواردی از این‌ قبیل‌ هرگز نمی توانند باعث‌ پارگی “هایمن‌ “شوند.. پس‌ در صورتی می توان‌ پارگی پرده بکارت‌ را به‌ حوادث‌ و تصادفات‌ و ضربات‌ نسبت‌ داد که‌ آسیب ، ناحیه‌ میان‌ دو راه‌ (پرینه‌) و یا دستگاه‌ تناسلی خارجی را نیز درگیر کرده‌ باشد. به بیان دیگر پارگی “هایمن” ناشی از تصادفات هیچگاه به تنهایی روی نمی دهد.

۲) دختر بچه‌هایی که‌ مبتلا به‌ بعضی عفونتهای ناحیه تناسلی می شوند مانند بیماریهای قارچی ناحیه تناسلی به‌ علت‌ خارش‌ مکرر با دست‌ و یا وسایل‌ دیگردر آن ناحیه‌ ممکن‌ است‌ سبب‌ آسیب‌ و خراشیدگی در “هایمن‌ “شوند.

۳)   دخترانی که‌ عادت‌ به‌ خودارضایی دارند، گاهی به علت‌ استعمال‌ وسایل‌ مختلف‌ ممکن‌ است‌ آسیب‌ در پرده‌ بکارت‌ خویش ایجاد کنند که در اینجا ضرورت اطلاع رسانی مادران به دختران در سنین نوجوانی جهت پیشگیری از چنین عادت و عملی بسیار با اهمیت است.

دکتر کامران آقاخانی، متخصص پزشکی قانونی و  دانشیار دانشگاه علوم پزشکی ایران/انتهای متن/

مطالب مرتبط مطالب مرتبط با این نویسنده